Królewski Instytut Technologiczny w Sztokholmie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Królewski Instytut Technologiczny w Sztokholmie
Royal Institute of Technology
Kungliga Tekniska högskolan
Główny Budynek KTH
Główny Budynek KTH
Dewiza Vetenskap och konst
(Nauka i Sztuka)
Data założenia 1827
Państwo  Szwecja
Adres Valhallavagen 79 Sztokholm
Liczba pracowników 3 000[1]
Liczba studentów 20 000[2]
Rektor Peter Gudmundson[3]
Położenie na mapie Szwecji
Mapa lokalizacyjna Szwecji
Królewski Instytut Technologiczny w Sztokholmie
Królewski Instytut Technologiczny w Sztokholmie
Ziemia 59°20′50″N 18°04′22″E/59,347222 18,072778Na mapach: 59°20′50″N 18°04′22″E/59,347222 18,072778
Strona internetowa

Królewski Instytut Technologiczny w Sztokholmie (KTH) (szw. Kungliga Tekniska Högskolan) – szwedzki uniwersytet w Sztokholmie specjalizujący się w naukach technicznych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Instytut ma swoje początki w nauczaniu prowadzonym w Instytucie Technicznym w Sztokholmie w 1827 roku. Instytut noszący obecną nazwę powstał w 1877 roku. W 1927 Instytut uzyskał możliwość nadawania stopnia doktora[2].

Program dydaktyczny[edytuj | edytuj kod]

Edukacja i badania naukowe są prowadzone w ramach Szkół KTH. W ośrodkach KTH działalność prowadzona jest głównie w rozwijających się dziedzinach badań, często we współpracy ze społeczeństwem i przemysłem. Centra KTH zawsze mają poczucie organizacyjnej przynależności do szkół w KTH[4].

Struktura[edytuj | edytuj kod]

  • Wydział Architektury i Planowania:
    • Centrum Bankowości i Finansów (Cefin),
    • Centrum Eksploatacji i Konserwacji (CDU),
    • Centrum Badań Ruchu (CTR),
    • Centrum Badań Transportowych (CTS),
    • Centrum Komunikacji i Eksploatacji (CESC),
    • Road2Science;
  • Szkoła Biotechnologii:
    • Centrum Biologii Molekularnej i Biologii Systemów,
    • Centrum Zasobów ludzkich Proteome,
    • Konsorcjum Materiałó Zaawansowanych i Węglowodanów - CarboMat,
    • Centrum Technologii Protein,
    • Laboratorium Nauk Przyrodniczych,
    • Strategiczne Centrum Materiałów Biomimetycznych (Biomime),
    • Szwedzka Krajowa Infrastruktura Sekwencjowania na Dużą Skalę(SNISS);
  • Szkoła Nauk Chemicznych:
    • Szwedzkie Centrum Inżynierii Włókien Biomimetycznych (Biomime),
    • Centrum Biofibermaterial (BIMAC),
    • Centrum Dostaw Niejawnie Nadzorowanych(CODIRECT),
    • Centrum Urządzeń Molekularnych (CMD),
    • Centrum Przemysłowe (NMR),
    • Centrum Nauk Drzewnych Wallenberga (WWSC);
  • Wyższa Szkoła Informatyki:
    • Centrum Systemów Autonomicznych (CAS),
    • Centrum Komunikacji Eksploatacji (CESC)[5];
  • Szkoła Inżynierii Elektrycznej:
    • Instytut Automatycznego Sterowania,
    • Instytut Sieci Komunikacyjnych,
    • Instytut Teorii Komunikacji,
    • Instytut Sytemów Elektrycznych,
    • Instytut Konwersji Energii Elektrycznej,
    • Instytut Elektromagnetyki,
    • Instytut Fizyki Fuzji Plazmowej,
    • Instytut Informacji Przemysłowej i Systemów Sterowania,
    • Instytut Mikro i Nanosystemów,
    • Instytut Przetwarzania Sygnału,
    • Instytut Przestrzeni i Fizyki Plazmy[6];
  • Szkoła Technologii Informacyjnych i Komunikacyjnych;
  • Wydział Inżynierii Przemysłowej i Zarządzania:
    • Instytut Energotechniki,
    • Instytut Ekonomii i Zarządzania,
    • Instytut Produkcji Przemysłowej,
    • Instytut Maszyn,
    • Instytut Materiałoznawstwa,
    • Instytut Mechaniki Stosowanej[7];
  • Szkoła Nauk Technicznych
  • Szkoła Technologii i Zdrowia
  • Szkoła Inżynierii Komunikacji i Edukacji Nauki[4]

Podstawowe statystyki[edytuj | edytuj kod]

Miejce w Rankingach uczelni technicznych:

Nazwa rankingu Miejsce Rok
Akademicki Ranking Uniwersytetów Świata 201–300 2010[8]
Akademicki Ranking Uniwersytetów Świata
Nauki Inżynieryjne
76–100 2010
Akademicki Ranking Uniwersytetów Świata
Fizyka
76–100 2010
Times World 117 2010[9]
QS 118 2010[10]
QS
Nauki Inżynieryjne
27 2010[11]

Znani absolwenci[edytuj | edytuj kod]

Znani pracownicy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. KTH, Królewski Instytut Technologiczny (pol.). http://www.portalmaturzysty.pl/. [dostęp 2014-03-01].
  2. 2,0 2,1 Om KTH: Historik (szw.). Kungliga Tekniska Högskolan, 07.11.2013. [dostęp 2014-03-03].
  3. Rektor i Prorektor (szw.). 07.07.2009. [dostęp 2013-12-08].
  4. 4,0 4,1 KTH: organisation (szw.). 08.29.2013. [dostęp 2013-12-08].
  5. KTH: Centra i instytuty (szw.). 18.09.2013. [dostęp 2013-12-08].
  6. Labs within the School of Electrical Engineering (ang.). 28.10.2013. [dostęp 2013-12-08].
  7. Skolan för industriell teknik och management: Skolans institutioner (szw.). 05.12.2013. [dostęp 2013-12-10].
  8. "Academic Ranking of World Universities". Institute of Higher Education, Shanghai Jiao Tong University. 2010. Retrieved May 31, 2010.
  9. "Top 200 - The Times Higher Education World University Rankings 2010-2011". The Times Higher Education. 2010. Retrieved September 16, 2010.
  10. "QS World University Rankings". QS Quacquarelli Symonds Limited. 2010. Retrieved September 7, 2010
  11. "QS World Engineering Rankings". QS Quacquarelli Symonds Limited. 2010. Retrieved September 7, 2010.
  12. Hannes Alfvén: Plasma physics, space research and the origin of the solar system (ang.). W: Nobel Lecture [on-line]. 11.12.1970. [dostęp 2013-12-08].