Królik florydzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Królik florydzki
Sylvilagus floridanus[1]
Allen, 1890
Królik florydzki
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Rząd zajęczaki
Rodzina zającowate
Gatunek królik florydzki
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Królik florydzki (Sylvilagus floridanus) - ssak z rodziny zającowatych. Charakteryzuje się czerwono-brązową lub szaro-brązową sierścią, spodnia strona ogona porośnięta delikatną, białą sierścią. Najprawdopodobniej najliczniejszy królik na obszarze Ameryki Północnej. Żyje głównie na skrajach lasów lub bagien, czasami również na obszarach uprawnych. Nie jest zwierzęciem terytorialnym.

Dane liczbowe[edytuj | edytuj kod]

  • długość ciała: 36–46 cm
  • długość ogona: 4-6,5 cm
  • długość uszu: 5–7 cm
  • ciężar: 0,9-1,8 kg
  • dojrzałość płciowa: 5-6 miesiąc
  • pora godowa: luty - wrzesień
  • ciąża: 26-29 dni
  • liczba młodych: 3-9
  • liczba miotów: 4-5

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Królik ten jest w 100% roślinożercą. Odżywia się trawą, poziomkami, koniczyną. W zimie, gdy żywność jest uboga, spożywa gałązki, korę i pąki.

Przypisy

  1. Sylvilagus floridanus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Sylvilagus floridanus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)