Królik miniaturowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Królik miniaturowy – grupa ras udomowionego królika europejskiego, zajęczaka z rodziny zającowatych. Popularne zwierzę domowe. Nierasowe miniatury charakteryzują się wielkością i masą, dochodzącą do 3,5 kg. Mają też dłuższe i wyraźnie oddzielone od siebie uszy (do 11 cm). Wszystkie rasy miniatur pochodzą od dzikiego królika, zamieszkującego

Królik miniaturowy

pierwotnie Hiszpanię. Pierwszą rasą królika miniaturowego był królik gronostajowy wyhodowany w Anglii, charakteryzujący się białym futerkiem[1].

Budowa

Długość ciała

35 cm do 40 cm

Długość uszu

5,5 cm (długość rasowych dorosłych miniaturek nie może przekraczać 5,5 cm[2])

Masa ciała

W zależności od rasy:

  • gładkowłosy – między 800 a 1200 g
  • lew – między 800 a 1200 g
  • Mini Lop – między 1500 a 2500 g
  • Rex – między 700 a 1000 g
  • Angora – między 800 a 1400 g
Barwa sierści

Bardzo zróżnicowana, od białej, przez kremową, brązową, niebiesko-białą i szarą, do czarnej. Występują także osobniki wielobarwne.

Barwa oczu

zazwyczaj ciemnobrązowa, zdarza się też niebieska, a u albinosów czerwona

Długość życia miniaturek

Może osiągnąć wiek 10 lat (jednak przeciętnie żyje około 7 lat[3])

Długość ciąży

28-31 dni

Liczba młodych

Rasowe miniaturki około 4. Nierasowe małe króliki około 8, a większe do 12[4].

Dojrzałość płciowa

Samice 7 miesięcy, samce 5 miesięcy

Odżywianie

Roślinożerca. Jednymi z najważniejszych składników diety każdego królika jest woda i siano. Króliki chętnie spożywają liście mniszka lekarskiego. Przysmak to soczewica. Nawet krótkotrwała głodówka może się zakończyć nieodwracalnymi zmianami w układzie pokarmowym królika.

Aktywność

Noc i wcześnie rano

Pielęgnacja królika

Króliki krótkowłose np. rasa Rex czesze się raz na tydzień, natomiast długowłose należy czesać codziennie i co jakiś czas obcinać futerko.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prace nad królikami miniaturowymi rozpoczęto na początku XX wieku[5]. Hodowcy chcieli uzyskać zwierzę niewielkie, przyjazne, będące dobrym towarzyszem dla człowieka. Królik miniaturowy odniósł sukces i obecnie jest jednym z najpopularniejszych zwierząt domowych, głównie z uwagi na niewielkie wymaganie hodowlane i przyjacielskość w stosunku do ludzi.

Choroby królików[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Choroby królików.

Rasy królików miniaturowych[edytuj | edytuj kod]

Rasy królików karłowatych[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Michael Mettler: Króliki miniaturowe. Multico, 1993, s. 14. ISBN 83-7073-028-0.
  2. Michael Mettler: Króliki miniaturowe. Multico, 1993, s. 26. ISBN 83-7073-028-0.
  3. Michael Mettler: Króliki miniaturowe. Multico, 1993, s. 19. ISBN 83-7073-028-0.
  4. Michael Mettler: Króliki miniaturowe. Multico, 1993, s. 60. ISBN 83-7073-028-0.
  5. Michael Mettler: Króliki miniaturowe. Multico, 1993, s. 14. ISBN 83-7073-028-0.