Krążek rozmycia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ilustracja przedstawia krążki rozproszenia. U góry krążek powstały w wyniku przesunięcia obrazu za ogniskową i na dole w wyniku przesunięcia obrazu przed ogniskową. Środkowy rysunek przedstawia obraz dokładnie na materiale światłoczułym.

Krążek rozmycia – parametr stosowany w fotografii do określania względnej dopuszczalnej ostrości obrazu.

Jeśli dla przedmiotu wielkości punktu otrzymany na elemencie światłoczułym obraz również jest wielkości punktu to jest on idealnie ostry. Jeśli obraz punktu znajdzie się przed lub poza ogniskową obrazu wówczas w miejscu ogniskowej utworzy on krążek rozmycia ("rozmyty" obraz punktu).

Wielkość dopuszczalnego krążka rozmycia jest wielkością względną zależną od stopnia powiększenia obrazu i od subiektywnej oceny obserwatora. Najczęściej przyjmuje się, że jest to największy możliwy krążek na elemencie światłoczułym, który na odbitce powiększonej do rozmiarów 20x30 cm oglądanej z odległości około jednego metra wydaje się punktem.[1]

Różne firmy produkujące sprzęt fotograficzny lub materiały światłoczułe podają różne definicje maksymalnej wielkości krążka rozmycia. Najczęściej stosuje się regułę D/1500 lub D/1730 gdzie D to długość przekątnej elementu światłoczułego. Canon dla swoich lustrzanek FF podaje 0,030 mm, dla formatu APS-H 0,023 mm a dla formatu APS-C 0,019 mm, Nikon dla modelu D70 0,020 mm, norma TGL 8011[2] dopuszczała dla negatywów 24x36 nawet 0,050 mm.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Tabela krążków rozmycia dla wybranych modeli aparatów fotograficznych www.fotos.docoer-dig.de

Przypisy

  1. Digital Camera Polska 12/2010 str. 21 ISSN 2082-1182
  2. Gerhard Teicher Fototechnika WNT Warszawa 1982 ISBN 83-204-0176-3 str. 22