Krążowniki ciężkie typu Baltimore
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Krążowniki typu Baltimore | |
USS "Baltimore" zakotwiczony w zatoce Guantánamo na Kubie, 22 września 1954 |
|
| Opis typu | |
|---|---|
| Kraj budowy | |
| Użytkownicy | |
| Wejście do służby | USS "Baltimore" – 15 kwietnia 1943 |
| Zbudowane okręty | 17 |
| Okręty w służbie | 0 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | 14 500 ton 17 000 ton (pełna) |
| Długość | 205,3 metra |
| Szerokość | 21,6 metra |
| Zanurzenie | 7,3 metra |
| Napęd | 4 śruby, 120 000 koni parowych |
| Prędkość | 33 węzły |
| Załoga | 61 oficerów +1085 marynarzy |
| Uzbrojenie | 9 × 203 mm (3 x III) 12 × 127 mm (6 x II) 48 × 40 mm 24 × 20 mm |
| Wyposażenie lotnicze | 4 wodnopłatowce |
Krążowniki typu Baltimore były krążownikami ciężkimi floty amerykańskiej podczas II wojny światowej. Do służby wprowadzono 14 okrętów podstawowego typu i 3 okręty ulepszonego podtypu Oregon City. Budowę kilku okrętów przerwano po zakończeniu wojny. Dwa kadłuby ukończono jako lotniskowce typu Saipan.
Większość okrętów tego typu wycofano ze służby do rezerwy tuż po wojnie. Niektóre powróciły do czynnej służby podczas wojny koreańskiej. Kilka jednostek tego typu przebudowano w latach 50. i 60. na krążowniki rakietowe (3 typu Albany i 2 typu Boston).