Krążowniki ciężkie typu Des Moines

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krążowniki typu Des Moines
USS Des Moines w 1948
Opis typu
Kraj budowy  Stany Zjednoczone
Użytkownicy USA
Wejście do służby USS Des Moines – 16.11.1948
Planowane okręty 9
Zbudowane okręty 3
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 17 255 ton
20 934-21 500 ton (pełna)
Długość 218,39 metra (całkowita)
Szerokość 22,96 metra
Zanurzenie 7,92 metra
Napęd 4 śruby, 4 kotły Babcock & Wilcox, 4 turbiny General Electick, 120 000 KM
Prędkość 32,58 węzły
Zasięg 10 500 mM / 15 w
Załoga 60 oficerów – 1240 marynarzy (103/109 – 1560 na okręcie flagowym)
Uzbrojenie 9 × 203 mm (3 x III)
12 × 127 mm (6 x II)
24 × 76 mm (12 x II)
Wyposażenie lotnicze 2 katapulty (usunięte w 1949 roku)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Krążowniki ciężkie typu Des Moines – seria trzech amerykańskich ciężkich krążowników wybudowanych w latach 1945-1948. Były to ostatnie amerykańskie krążowniki uzbrojone tylko w artylerię lufową.

Geneza[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 1942 roku podczas walk na Guadalcanal doszło do nocnych starć pomiędzy krążownikami amerykańskimi a okrętami japońskiej Floty Cesarskiej, w trakcie których marynarka amerykańska poniosła dotkliwe straty w krążownikach ciężkich. Analiza przebiegu starć wykazała, że przyczyną strat była m.in. zbyt mała szybkostrzelność armat kalibru 203 mm, stanowiących główne uzbrojenie tego typu jednostek. W maju 1943 roku rozpoczęta prace projektowe nad wieżami okrętowymi z dwiema lub trzema szybkostrzelnymi armatami. Za możliwe do osiągnięcia uznano 10 strzałów na minutę. Dzięki automatyzacji ładowania możliwe było również zmniejszenie liczby obsługujących je artylerzystów. Wstępnie w nowe wieże próbowano uzbroić jednostki typu Oregon City, jednak okazało się to niemożliwe dlatego 23 lipca 1943 roku sformułowana została wstępna charakterystyka nowej jednostki przewidująca ulepszony wariant krążowników Oregon City. 3 marca 1944 roku zatwierdzono projekt okrętu. Przewidywał on, że nowy krążownik będzie miał kadłub o ponad 12 m dłuższy i 1,6 m szerszy niż poprzednik. Zdecydowano o zastosowaniu identycznych urządzeń napędowych jakie miały krążowniki typu Baltimore, główne uzbrojenie okrętu miało stanowić 9 półautomatycznych szybkostrzelnych armat kal. 203 mm rozmieszczonych w trzech wieżach.

USS "Newport News"

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Wybudowano trzy jednostki typu Des Moines. Po zakończeniu wojny Marynarka optowała za wybudowaniem w sumie ośmiu krążowników tego typu, jednak decyzją z dnia 27 maja 1946 roku postanowiono, że ukończone zostaną tylko te jednostki US Navy, których budowa w dniu 1 marca była zaawansowana w co najmniej 20%, nie spełniał tego kryterium kolejny krążownik typu Des Moines USS "Dallas" (CA-140) (położenie stępki pod ten okręt miało miejsce 15 października 1945 roku) oraz pozostałe okręty serii (od CA-141 do CA-143 oraz od CA-149 do CA-153). Koszt budowy krążownika typu Des Moines wynosił około 48 mln dolarów (dla porównania koszt jednego lotniskowca typu Essex to ok. 56,5 mln dolarów).

Nr. taktyczny i nazwa Stocznia Położenie stępki Wodowanie Wejście do służby
CA-134 Des Moines Bethlehem Quincy 28.05.1945 27.09.1946 16.11.1948
CA-139 Salem Bethlehem Quincy 04.07.1945 25.03.1947 14.05.1949
CA-148 Newport News Newport News 01.11.1945 06.03.1948 29.01.1949

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

Główne uzbrojenie okrętów stanowiło 9 szybkostrzelnych armat Mk 16 RF (RF – Rapid Fire) kalibru 203 mm z lufą 55-kalibrową (11,16 m) umieszczonych w trzech trójlufowych wieżach. Dwie z nich znajdowały się w dziobowej części okrętu, a trzecia na rufie. Artylerię przeciwlotniczą średniego kalibru tworzyło 12 armat 127 mm Mk 12 oraz 24 armaty 76 mm Mk 22. Dodatkowe uzbrojenie przeciwlotnicze stanowiło 12 działek 20 mm L72 Oerlikon Mk 4 na podstawie Mk 24 (6 stanowisk po dwa działka). Działka 20 mm zostały zdemontowane z okrętów jeszcze przed ich wejściem do służby (miało być ich 12). Jednostki typu Des Moines miały mocno rozbudowane systemy kierowania ogniem. Ogniem armat 203 mm kierowały dwa dalocelowniki Mk 54 z radarami Mk 13, ogniem armat 12 mm kierowały cztery dalocelowniki Mk 37 wspomagane przez radary Mk 25, armaty 76 mm kierowane były czterema dalocelownikami Mk 56 wraz z radarami Mk 35 oraz dwoma dalocelownikami Mk 63 z radarami Mk 34. Okręty miały dwie centrale artyleryjskie: dziobową i rufową. Okręty USS "Des Moines" i USS "Newport News" wyposażono w dwie katapulty dla wodnosamolotów, które z racji wyparcie ich z uzbrojenia przez śmigłowce szybko usunięto. Na USS "Salem" nigdy nie zainstalowano katapult.

USS "Salem" na Morzu Śródziemnym 1952 rok

Opancerzenie[edytuj | edytuj kod]

Pionowy pas burtowy o wysokości 3,05 m wykonany był z płyt grubości 152 mm na górnej krawędzi, zwężający się płynnie do 76 mm ku dołowi. Pas miał długość ok. 132 m. Na pokładzie górnym położono nad nim płyty pancerne grubości 22 – 25,4 mm. Grubość płyt pancernych umieszczonych nad komorami amunicyjnymi urządzeniami napędowymi wynosiła 89 mm. Opancerzenie wież: czoło 203 mm, stropy 102 mm, boki 51 – 95 mm, tylne ściany 51 mm. Grubość barbet 160 mm. Opancerzone było również połączone ze sterówką stanowisko dowodzenia: czoło 165 mm, strop 102 mm.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]