Krążowniki lekkie typu Duguay-Trouin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krążowniki typu Duguay-Trouin
Dugay-Trouin-1.jpg
Krążownik lekki Dugay-Trouin
Opis typu
Kraj budowy  Francja
Użytkownicy  Marine nationale
Zbudowane okręty 3
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 7992 t (standardowa),
9655 t (pełna)
Długość 181,3 m
Szerokość 17,5 m
Zanurzenie 6,14 m
Napęd 4 turbiny Parsonsa, 8 kotłów, 102 000 shp
Prędkość 33 w
Zasięg 4 500 mil morskich przy prędkości 15 węzłów
Załoga 572 oficerów i marynarzy
Uzbrojenie 8 × 155 mm
4 × 75 mm
12 × 13,2 mm
12 wyrzutni torpedowych kalibru 550 mm
Wyposażenie lotnicze 1 katapulta, 2 wodnosamoloty
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Krążowniki lekkie typu Duguay-Trouin – typ lekkich krążowników służących we Francuskiej Marynarce Wojennej, zbudowanych w latach 20. XX w.

W skład tego typu wchodziły krążowniki:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na początku XX wieku Marine Nationale borykała się z brakiem nowoczesnych krążowników lekkich których zadaniem było wspieranie niszczycieli oraz rozpoznanie na rzecz sił głównych floty. W 1909 roku rozpoczęto program budowy nowych krążowników lekkich, jednak wybuch I wojny światowej doprowadził do jego anulowania. Do rozwiązania tego problemu powrócono po zakończeniu wojny, a przy projektowaniu nowych okrętów skorzystano nie tylko z doświadczeń wojennych ale również z analizy okrętów tej klasy przejętych od marynarek wojennych Niemiec i Austro-Węgier.

Pierwotnie planowano budowę 6 krążowników lekkich, jednak z przyczyn finansowych plan rozwoju floty został okrojony. Ostatecznie zamówione zostały trzy krążowniki, a zamówienia na ich wykonanie otrzymały dwie państwowe stocznie w Breście i Lorient.

Krążowniki lekkie typu Duguay-Trouin
Nazwa Stocznia Położenie stępki Wodowanie W służbie
Duguay-Trouin Arsenal de Brest - Brest 4 sierpnia 1922 r. 14 sierpnia 1923 r. 2 listopada 1926 r.
La Motte-Picquet Arsenal de Lorient - Lorient 17 stycznia 1923 r. 21 marca 1924 r. 5 marca 1927 r.
Primauguet Arsenal de Brest - Brest 16 sierpnia 1923 r. 21 maja 1924 r. 1 kwietnia 1927 r.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Krążowniki lekki typu Duguay-Trouin

Krążowniki typu Duguay-Trouin miały stalowe kadłuby długości 181,3 m, opierające się na 165 wręgach i były podzielone na siedemnaście przedziałów wodoszczelnych. Uzbrojenie główne stanowiło 8 armat M1920 kalibru 155 mm umieszczone w czterech wieżach. Ponadto okręt był uzbrojony w 4 działa kalibru 75 mm oraz w 12 wyrzutni torped kalibru 550 mm. Opancerzenie okrętu składało się z burtowego pasa pancernego o grubości 20 mm oraz pokładu pancernego o takiej samej grubości. Wieże artylerii głównej ich barbety oraz główne stanowisko dowodzenia osłaniane było pancerzem o grubości 30 mm. Maszynownia okrętu składała się z ośmiu kotłów wodnorurkowych typu Guyot, które zasilały parą cztery zespoły turbin parowych systemu Persons o łącznej mocy 102 000 KM, co umożliwiał rozpędzenie okrętu do prędkości 33 w. W połowie lat 30. XX wieku okręty przeszły modernizację w ramach której m.in. wymieniono karabiny maszynowe kalibru 8 mm na kalibru 13,2 mm.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Łukasz Pacholski. Krążowniki typu Duguay-Trouin. „Technika Wojskowa - Historia”. 6/2013. s. 82-87. ISSN 2080-9743.