Krążowniki rakietowe projektu 1134B

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Krążownik rakietowe projekty 1134B
Kerch2007Sevastopol.jpg
Opis typu
Kraj budowy  ZSRR
Użytkownicy  WMF Rosji
 WMF ZSRR
Stocznia Sudostroitielnyj Zawod Imieni 61 Kommunara, Mikołajów
Wejście do służby 1971
Zbudowane okręty 7
Okręty w służbie 1 (w 2013)
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 6670-7010 t
pełna: 8505-8990 t
Długość 173,2 m
Szerokość 18,6 m
Zanurzenie 6,7 m
Napęd siłownia w układzie COGAG cztery turbiny GTU-12A o mocy 108 800 KM
dwie turbiny gazowe M5 o mocy 16 000 KM
Prędkość 32 węzłów
Zasięg 6500-7100 Mm przy prędkości ekonomicznej
Załoga 422-433 (w tym 49-52 oficerów)
Uzbrojenie 2 wyrzutnie B-92 systemu 460 M-11 Sztorm z rakietami W-611 (SA-N-3A Goblet)
2 wyrzutnie Zif-122 systemu 4K-33 Osa-M2 z rakietami 9M-33M (SA-N-4B Gecko)
2 działa AK-726 kaliber 76,2 mm
4 działa AK-630 kaliber 30 mm
2 wyrzutnie RBU-6000 2 x 213 mm
2 wyrzutnie RBU-1000 2 x 305 mm
2 x 5-rurowe wyrzutnie torped PTA 53A kaliber 533 mm
Wyposażenie lotnicze śmigłowiec Ka-25 lub Ka-27 Helix (hangar)

Krążowniki rakietowe projektu 1134B – typ radzieckich krążowników rakietowych budowanych w latach 1971–1977 w Stoczni Północnej w Mikołajowie. Na zachodzie znany pod kryptonimem Kara (w radzieckich oznaczeniach Беркут-Б). Zbudowano 7 okrętów tego typu („Nikołajew”, „Oczakow”, „Kercz”, „Azow”, „Pietropawłowsk”, „Taszkient”, „Tallin”).

W ZSRR określane były mianem dużych okrętów przeciwpodwodnych. Okręty rakietowe projektu 1134B swoją konstrukcją wywodzą się z wcześniejszych okrętów projektu 1134 i 1134A. Krążowniki otrzymały aktywne, płetwowe stabilizatory przechyłów, wyposażono w napęd turbinami gazowymi w systemie COGAG. Okręty te są przystosowane do pełnienia roli jednostek flagowych w grupach zwalczających okręty podwodne. Załoga składa się z 380 marynarzy. Dwa okręty tego typu poddano remontowi w 1987 roku, ale potem zostały wycofane ze służby. „Pietropawłowsk” i „Władywostok” znajdowały się we flocie Oceanu Spokojnego. Tam w 1996 roku zostały wycofane ze służby. „Kercz” przebywa na Morzu Czarnym i jest ostatnią jednostką tego typu.

Podczas kryzysu krymskiego, 6 marca 2014 wycofany ze służby krążownik „Oczakow” został zatopiony na jeziorze Donuzław celem blokady wyjścia w morze ukraińskim okrętom z bazy w Nowoozerne.

„Kercz” w 2012 roku

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jacek Krzewiński: Okręty wojenne świata. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2000.