Krab (1915)
| Krab | |
 |
|
| Klasa | okręt podwodny |
| Typ | jednostka unikatowa |
| Historia | |
| Stocznia | Mikołajów |
| Położenie stępki | 1909[1] |
| Wodowanie | 12 sierpnia 1912[1] |
 Carski WMF |
|
| Wejście do służby | 25 czerwca 1915[1] |
| Los okrętu | zezłomowany (1919) |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
560 ton 740 ton |
| Długość | 52,8 metra |
| Szerokość | 4,3 metra |
| Zanurzenie testowe | 45 m |
| Rodzaj kadłuba | jednokadłubowy |
| Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
11,75 węzła 7 węzłów |
| Zasięg | 1700 Mm @ 8,5 węzła na powierzchni 82 Mm @ 4 węzły w zanurzeniu |
| Załoga | 50 oficerów i marynarzy |
| Napęd | |
| 4 silniki benzynowe 1200 bhp 2 silniki elektryczne 400 bhp 2 wały napędowe |
|
| Wyrzutnie torpedowe | 2 x torpedowe 450 mm (dziób), 2 x zewnętrzne zrzutnie torped systemu Drzewieckiego 450 mm |
| Uzbrojenie | |
| 4 torpedy, 60 min 1 działo 75 mm, 2 karabiny maszynowe |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Krab (ros. Краб) – pierwszy na świecie okręt podwodny zaprojektowany specjalnie do stawiania morskich pól minowych, zwodowany w 1912 roku w Imperium Rosyjskim, w stoczni w Mikołajowie.
Zamówiony w 1908, skonstruowany przez Michaiła Naletowa „Krab” był pierwszym okrętem zaprojektowanym jako podwodny stawiacz min, aczkolwiek długa budowa sprawiła, że do służby przed nim weszły niemieckie jednostki typu UC analogicznego przeznaczenia[2]. Zbudowany został w układzie jednokadłubowym ze zbiornikami balastowymi na dziobie, rufie i śródokręciu. Nowatorska konstrukcja miała zbyt niską wysokość metacentryczną, dla zwiększenia stabilności dodano jej ciężki kil, zrównoważony przez zewnętrzne zbiorniki powietrzne[3]. Okręt mógł przenosić 60 min w dwóch podłużnych rurach wewnątrz kadłuba, w których były transportowane przez przenośnik łańcuchowy z napędem elektrycznym. Stawianie min odbywało się poprzez rufowe wrota. Przydatność bojową ograniczały jednak zawodne silniki benzynowe[1].
„Krab” uczestniczył w działaniach w trakcie I wojny światowej, prowadząc operacje stawiania pól minowych na Morzu Czarnym. W pierwszym rejsie (pod banderą handlową) zaminował wejście do Bosforu, co spowodowało uszkodzenie tureckiej kanonierki „Isa Reis”. W 1916 r. postawił zapory minowe w Bosforze i koło Warny; na tym ostatnim polu zatonął bułgarski torpedowiec „Szumny”, a drugi, „Strogi”, został uszkodzony[2].
W kwietniu 1918 na okręcie podniesiono banderę ukraińską[2], ale w maju 1918 roku, został przejęty przez siły niemieckie, w listopadzie tego roku został natomiast poddany Wielkiej Brytanii. 26 kwietnia 1919 roku został zezłomowany w Sewastopolu (inne źródła mówią, że został zatopiony, by nie wpadł w ręce bolszewików, a wrak podniesiono i złomowano w 1935[2]).
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 J.W. Apalkow (Ю.В.Апальков), Rossijskij Impieratorskij Fłot 1914-1917 gg., Morskaja Kollekcja nr 4/1998 (ros.).
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Robert Gardiner, Randall Gray (red.): Conway's All the World's Fighting Ships 1906-1921. London: Conway Maritime Press, 1986, s. 315. ISBN 0-85177-245-5.
- ↑ Н. А. Залесский: СПУСК ЗАГРАДИТЕЛЯ, ДОСТРОЙКА И ИСПЫТАНИЯ (ros.). W: "Краб" — первый в мире подводный заградитель [on-line]. 1988 (książka). [dostęp 2011-08-31].
Bibliografia [edytuj]
- Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). ABC-CLIO, marzec 2007, s. 128. ISBN 1851095632.
