Krab (1915)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Krab
Krab
Klasa okręt podwodny
Typ jednostka unikatowa
Historia
Stocznia Mikołajów
Położenie stępki 1909[1]
Wodowanie 12 sierpnia 1912[1]
 Carski WMF
Wejście do służby 25 czerwca 1915[1]
Los okrętu zezłomowany (1919)
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

560 ton
740 ton
Długość 52,8 metra
Szerokość 4,3 metra
Zanurzenie testowe 45 m
Rodzaj kadłuba jednokadłubowy
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

11,75 węzła
7 węzłów
Napęd
4 silniki benzynowe 1200 bhp
2 silniki elektryczne 400 bhp
2 wały napędowe
Zasięg 1700 Mm @ 8,5 węzła na powierzchni
82 Mm @ 4 węzły w zanurzeniu
Wyrzutnie torpedowe 2 x torpedowe 450 mm (dziób), 2 x zewnętrzne zrzutnie torped systemu Drzewieckiego 450 mm
Uzbrojenie
4 torpedy, 60 min
1 działo 75 mm, 2 karabiny maszynowe
Załoga 50 oficerów i marynarzy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Krab (ros. Краб) – pierwszy na świecie okręt podwodny zaprojektowany specjalnie do stawiania morskich pól minowych, zwodowany w 1912 roku w Imperium Rosyjskim, w stoczni w Mikołajowie.

Michaił Naletow

Zamówiony w 1908, skonstruowany przez Michaiła Naletowa „Krab” był pierwszym okrętem zaprojektowanym jako podwodny stawiacz min, aczkolwiek długa budowa sprawiła, że do służby przed nim weszły niemieckie jednostki typu UC analogicznego przeznaczenia[2]. Zbudowany został w układzie jednokadłubowym ze zbiornikami balastowymi na dziobie, rufie i śródokręciu. Nowatorska konstrukcja miała zbyt niską wysokość metacentryczną, dla zwiększenia stabilności dodano jej ciężki kil, zrównoważony przez zewnętrzne zbiorniki powietrzne[3]. Okręt mógł przenosić 60 min w dwóch podłużnych rurach wewnątrz kadłuba, w których były transportowane przez przenośnik łańcuchowy z napędem elektrycznym. Stawianie min odbywało się poprzez rufowe wrota. Przydatność bojową ograniczały jednak zawodne silniki benzynowe[1].

„Krab” uczestniczył w działaniach w trakcie I wojny światowej, prowadząc operacje stawiania pól minowych na Morzu Czarnym. W pierwszym rejsie (pod banderą handlową) zaminował wejście do Bosforu, co spowodowało uszkodzenie tureckiej kanonierki „Isa Reis”. W 1916 r. postawił zapory minowe w Bosforze i koło Warny; na tym ostatnim polu zatonął bułgarski torpedowiec „Szumny”, a drugi, „Strogi”, został uszkodzony[2].

W kwietniu 1918 na okręcie podniesiono banderę ukraińską[2], ale w maju 1918 roku, został przejęty przez siły niemieckie, w listopadzie tego roku został natomiast poddany Wielkiej Brytanii. 26 kwietnia 1919 roku został zezłomowany w Sewastopolu (inne źródła mówią, że został zatopiony, by nie wpadł w ręce bolszewików, a wrak podniesiono i złomowano w 1935[2]).

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 J.W. Apalkow (Ю.В.Апальков), Rossijskij Impieratorskij Fłot 1914-1917 gg., Morskaja Kollekcja nr 4/1998 (ros.).
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Robert Gardiner, Randall Gray (red.): Conway's All the World's Fighting Ships 1906-1921. London: Conway Maritime Press, 1986, s. 315. ISBN 0-85177-245-5.
  3. Н. А. Залесский: СПУСК ЗАГРАДИТЕЛЯ, ДОСТРОЙКА И ИСПЫТАНИЯ (ros.). W: "Краб" — первый в мире подводный заградитель [on-line]. 1988 (książka). [dostęp 2011-08-31].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). ABC-CLIO, marzec 2007, s. 128. ISBN 1851095632.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]