Krainy geograficzne w Polsce
Wśród wielu podziałów Polski na krainy geograficzne najbardziej przyjął się podział według J. Kondrackiego opublikowany w 1965 roku, później wielokrotnie modyfikowany. W podręcznikach szkolnych autorzy najczęściej opierają się na tym podziale, często go upraszczając.
Podstawą wyróżnienia krain geograficznych w Polsce jest istnienie w Europie Środkowej sześciu zasadniczych jednostek o przebiegu mniej więcej równoleżnikowym. Na obszarze tego kraju reprezentują je:
- pas młodych gór fałdowania alpejskiego,
- pas obniżeń związanych z zapadliskami, które towarzyszą młodym górom,
- pas wyżyn, starych gór i towarzyszących im obniżeń,
- pas nizin stanowiących fragment Niżu Środkowoeuropejskiego
- pas pojezierzy otaczających Bałtyk,
- pas pobrzeży towarzyszących wybrzeżu Bałtyku
W ramach tego zasadniczego podziału wyróżniono mniejsze krainy geograficzne, uwzględniając cechy budowy geologicznej, rzeźby, klimatu, warunków hydrograficznych i biogeograficznych. Nazwy krain geograficznych zwykle odwołują się do cech np. ukształtowania powierzchni - Nizina Śląska, Góry Sudety, cech geologicznych - Niecka Nidziańska, Jura Polska, historycznych - Nizina Mazowiecka, Nizina Wielkopolska.
Spis treści |
Pas młodych gór fałdowania alpejskiego (Karpaty) [edytuj]
Pas kotlin podkarpackich [edytuj]
-
Widok z Jeziora Goczałkowickiego na Beskid Śląski
-
Zachód słońca nad Wisłą
Pas wyżyn [edytuj]
-
Krajobraz Roztocza
Pas starych gór (Sudety i Góry Świętokrzyskie) [edytuj]
Pas nizin [edytuj]
Pas pojezierzy [edytuj]
Pas pobrzeży [edytuj]
-
Klif w Wolińskim Parku Narodowym
-
Trzęsacz - ruiny kościoła na klifie
-
Ruchome wydmy w Słowińskim Parku Narodowym
Zobacz też: