Krainy geograficzne w Polsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mapa podstawowych jednostek geograficznych Polski

Wśród wielu podziałów Polski na krainy geograficzne najbardziej przyjął się podział według J. Kondrackiego opublikowany w 1965 roku, później wielokrotnie modyfikowany. W podręcznikach szkolnych autorzy najczęściej opierają się na tym podziale, często go upraszczając.

Podstawą wyróżnienia krain geograficznych w Polsce jest istnienie w Europie Środkowej sześciu zasadniczych jednostek o przebiegu mniej więcej równoleżnikowym. Na obszarze tego kraju reprezentują je:

W ramach tego zasadniczego podziału wyróżniono mniejsze krainy geograficzne, uwzględniając cechy budowy geologicznej, rzeźby, klimatu, warunków hydrograficznych i biogeograficznych. Nazwy krain geograficznych zwykle odwołują się do cech np. ukształtowania powierzchni - Nizina Śląska, Góry Sudety, cech geologicznych - Niecka Nidziańska, Jura Polska, historycznych - Nizina Mazowiecka, Nizina Wielkopolska.

Pas młodych gór fałdowania alpejskiego (Karpaty)[edytuj | edytuj kod]

Pas kotlin podkarpackich[edytuj | edytuj kod]

Pas wyżyn[edytuj | edytuj kod]

Pas starych gór (Sudety i Góry Świętokrzyskie)[edytuj | edytuj kod]

Pas nizin[edytuj | edytuj kod]

Pas pojezierzy[edytuj | edytuj kod]

Pas pobrzeży[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też: