Krajowe Biuro Wyborcze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krajowe Biuro Wyborcze
Tablice KP PKW KBW Wiejska 10.JPG
Szef Krajowego Biura Wyborczego Beata Tokaj (p.o.)
Adres ul. Wiejska 10
00-902 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Krajowe Biuro Wyborcze
Krajowe Biuro Wyborcze
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Krajowe Biuro Wyborcze
Krajowe Biuro Wyborcze
Ziemia 52°13′33,78″N 21°01′33,01″E/52,226050 21,025836Na mapach: 52°13′33,78″N 21°01′33,01″E/52,226050 21,025836
Uroczystość wręczenia nowo wybranym senatorom: Izabeli Kloc, Marii Koc i Jarosławowi Rusieckiemu zaświadczeń o wyborze (2014). Pierwszy z prawej Szef Krajowego Biura Wyborczego Kazimierz Czaplicki

Krajowe Biuro Wyborcze (KBW) – urząd zapewniający obsługę Państwowej Komisji Wyborczej (PKW), komisarzy wyborczych oraz innych organów wyborczych w zakresie określonym w ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy oraz innych ustawach.

Siedziba Krajowego Biura Wyborczego znajduje się w zespole budynków Kancelarii Prezydenta przy ul. Wiejskiej 10 w Warszawie, w bezpośrednim sąsiedztwie Sejmu i Senatu.

Zadania, władze i struktura[edytuj | edytuj kod]

Krajowe Biuro Wyborcze pełni rolę aparatu pomocniczego organów administracji wyborczej w Polsce[1]. Podstawę prawną funkcjonowania KBW stanowią art. 187–191 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy.

Do zadań KBW należy zapewnienie warunków organizacyjno-administracyjnych, finansowych i technicznych, związanych z organizacją i przeprowadzaniem wyborów i referendów. W tym celu Biuro współdziała z właściwymi organami administracji rządowej oraz jednostkami samorządu terytorialnego. KBW m.in. wykonuje w imieniu PKW nałożony na Komisję przez Kodeks wyborczy (art. 162 ust. 2) obowiązek zapewnienia oprogramowania komputerowego niezbędnego do ustalania wyników głosowania, sporządzania protokołów, sprawdzania pod względem zgodności arytmetycznej poprawności ustalenia wyników głosowania w obwodzie oraz ustalania wyników wyborów[2].

Organizację Krajowego Biura Wyborczego, zakres jego działania i właściwość terytorialną jednostek organizacyjnych Biura określa statut nadany mu przez Państwową Komisję Wyborczą na wniosek Szefa KBW. Nadawanie statutu przez PKW ma zapewnić niezależność KBW od innych organów państwowych[3]. Statut został nadany w marcu 2011[4].

Szef i pracownicy Krajowego Biura Wyborczego nie mogą należeć do partii politycznych ani prowadzić działalności politycznej (art. 188 ust. 5 kodeksu), co ma zagwarantować neutralność polityczną KBW[3].

Szef Krajowego Biura Wyborczego[edytuj | edytuj kod]

Pracami Krajowego Biura Wyborczego kieruje Szef Krajowego Biura Wyborczego przy pomocy zastępcy. Szef Krajowego Biura Wyborczego jest organem wykonawczym Państwowej Komisji Wyborczej[5]. Jest on powoływany i odwoływany przez PKW na wniosek jej przewodniczącego[6]. Głosowanie dotyczące powołania Szefa KBW jest jawne[7].

Szef Krajowego Biura Wyborczego pełni z urzędu funkcję sekretarza Państwowej Komisji Wyborczej i uczestniczy w jej posiedzeniach z głosem doradczym[8]. Odpowiada za swoją działalność przed PKW[9]. Jego wynagrodzenie odpowiada wysokości wynagrodzenia sekretarza stanu[10].

W latach 1991–2014 stanowisko Szefa KBW zajmował Kazimierz Czaplicki. Od 2 grudnia p.o. Szefa KBW jest Beata Tokaj[11].

Funkcję zastępcy Szef Krajowego Biura Wyborczego pełni z urzędu Dyrektor Zespołu Prawnego i Organizacji Wyborów KBW[9].

Struktura[edytuj | edytuj kod]

Jednostkami organizacyjnymi KBW są 4 zespoły i 49 delegatur[9]. Są to:

  • Zespół Prawny i Organizacji Wyborów
  • Zespół Kontroli Finansowania Partii Politycznych i Kampanii Wyborczych
  • Zespół Finansowy
  • Zespół Prezydialny

Delegatury KBW znajdują się w 49 miastach będącymi w latach 1975–1998 stolicami województw[12].

Krytyka działalności KBW[edytuj | edytuj kod]

W 2003 podczas kontroli Krajowego Biura Wyborczego w zakresie wykorzystania pieniędzy publicznych na obsługę informatyczną wyborów samorządowych Najwyższa Izba Kontroli (NIK) stwierdziła liczne nieprawidłowości i błędy popełnione w fazie planowania oraz organizacji i zarządzania projektem informatycznym, jego finansowania, tworzenia oprogramowania oraz konfiguracji systemu informatycznego[13].

W listopadzie 2014 w związku z nieprawidłowym działaniem systemu informatycznego podczas I tury wyborów samorządowych[14][15] nastąpiło blisko tygodniowe opóźnienie w podaniu oficjalnych wyników głosowania[16][17]. W rezultacie Szef Krajowego Biura Wyborczego Kazimierz Czaplicki podał się do dymisji, a NIK rozpoczęła w KBW kolejną kontrolę, której celem miało być ustalenie, czy pracownicy Biura budowali system informatyczny w sposób zgodny z prawem, rzetelny, celowy i gospodarny[18][13].

Budżet, zatrudnienie i wynagrodzenia[edytuj | edytuj kod]

Wydatki i dochody Krajowego Biura Wyborczego są realizowane w części 11 budżetu państwa.

W 2013 wydatki Biura wyniosły 52,1 mln zł[19]. Przeciętne zatrudnienie w KBW w przeliczeniu na pełne etaty wyniosło 381 osób, a średnie miesięczne wynagrodzenie brutto 5296 zł[20].

W ustawie budżetowej na 2014 wydatki Krajowego Biura Wyborczego zaplanowano w wysokości 49 mln zł[21].

Środki w części 11 budżetu państwa dotyczą wyłącznie bieżącej działalności Krajowego Biura Wyborczego. Środki na finansowanie zadań dotyczących przygotowania i przeprowadzenia wyborów oraz referendów znajdują się w części 83 – Rezerwy celowe. Ich dysponentem jest Szef Krajowego Biura Wyborczego[22].

Przypisy

  1. Andrzej Sokala: Administracja wyborcza w polskim kodeksie wyborczym [w:] Krzysztof Skotnicki (red.): Kodeks wyborczy. Wstępna ocena. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2011, s. 152. ISBN 978-83-7666-121-6.
  2. Kazimierz W. Czaplicki, Bogusław Dauter, Stefan J. Jaworski, Andrzej Kisielewicz, Ferdynand Rymarz: Kodeks wyborczy. Warszawa: Wolters Kluwer Polska, 2014, s. 397. ISBN 978-83-264-3277-4.
  3. 3,0 3,1 Bogusław Banaszak: Kodeks wyborczy. Komentarz. Warszawa: C.H. Beck, 2014, s. 325. ISBN 978-83-255-5553-5.
  4. Uchwała Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie nadania statutu Krajowemu Biuru Wyborczemu (M.P. z 2011 r. Nr 23, poz. 253)
  5. Art. 190 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy. (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112)
  6. Art. 190 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112)
  7. Art 14 Regulaminu Państwowej Komisji Wyborczej (M.P. z 2011 r. Nr 26, poz. 286)
  8. Art. 157 ust. 6 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112)
  9. 9,0 9,1 9,2 Uchwała Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie nadania statutu Krajowemu Biuru Wyborczemu (M.P. z 2011 r. Nr 23, poz. 253)
  10. Art. 190 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112)
  11. Uchwała Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 23 listopada 2014 r. w sprawie powołania na stanowisko p.o. Szefa Krajowego Biura Wyborczego. W: Państwowa Komisja Wyborcza [on-line]. pkw.gov.pl. [dostęp 2014-12-02].
  12. Załącznik do Statutu Krajowego Biura Wyborczego [w:] Uchwała Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie nadania statutu Krajowemu Biuru Wyborczemu (M.P. z 2011 r. Nr 23, poz. 253)
  13. 13,0 13,1 NIK kontroluje Krajowe Biuro Wyborcze. W: Najwyższa Izba Kontroli [on-line]. nik.gov.pl, 21 listopada 2014. [dostęp 2014-11-28].
  14. Ewa Siedlecka, Paweł Górecki. Straszny blamaż PKW. „Gazeta Wyborcza”, s. 1, 18 listopada 2014. 
  15. Wiktor Ferfecki, Marcin Pieńkowski. Zresetować PKW. „Rzeczpospolita”, s. A1, 18 listopada 2014. 
  16. Renata Grochal, Agata Kondzińska. Procenty dla PIS, mandaty dla PO. „Gazeta Wyborcza”, s. 1, 24 listopada 2014. 
  17. Michał Cyrankiewicz, Patryk Majewski. Wybory bez wygranych. „Rzeczpospolita”, s. 1, 24 listopada 2014. 
  18. Andrzej Stankiewicz. Wybory w 2015 też zagrożone. „Rzeczpospolita”, s. A1, 21 listopada 2014. 
  19. Sprawozdanie z wykonania budżetu państwa za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2013 r. (Druk nr 2445). Tom I. sejm.gov.pl, 30 maja 2014. [dostęp 2014-08-20]. s. 2/8.
  20. Informacja o wynikach kontroli wykonania budżetu państwa w 2013 r. w części 11 Krajowe Biuro Wyborcze. W: Najwyższa Izba Kontroli [on-line]. nik.gov.pl, maj 2014. [dostęp 2014-08-20]. s. 17.
  21. Ustawa budżetowa na rok 2014 z dnia 24 stycznia 2014 r.. W: Dz. U. poz. 162 [on-line]. isap.sejm.gov.pl, 3 lutego 2014. [dostęp 2014-08-20]. s. 35.
  22. Art. 191 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]