Krajowy Rejestr Karny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Krajowy Rejestr Karny (KRK) – instytucja, której zadaniem jest prowadzenie stale aktualizowanej bazy danych dotyczącej karanych osób i podmiotów zbiorowych. Powołana została na podstawie ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz. U. z 2000 r. Nr 50, poz. 580, z późn. zm.) i zastąpiła wcześniej działający Centralny Rejestr Skazanych (CRS).

Dotychczasowa praktyka potwierdziła zasadność prowadzenia podobnych rejestrów. W toku postępowań prowadzonych wobec różnych osób odpowiadających na podstawie kodeksu karnego, a także nieletnich, konieczne jest ustalenie, czy sprawca dopuścił się przestępstwa po raz pierwszy, czy miał już do czynienia z wymiarem sprawiedliwości. Ma to też duże znaczenie dla sądów – uprzednie karanie jest traktowane jako okoliczność obciążająca i ma znaczenie w przypadku wykonywania orzeczeń w postępowaniu karnym.

Od 2013 możliwa jest automatyczna wymiana danych pomiędzy Krajowym Rejestrem Karnym a Krajowym Rejestrem Sądowym (KRS), dzięki czemu sądy rejestrowe mogą na bieżąco weryfikować informacje, czy zgłoszona do KRS osoba nie jest skazana za jedno z przestępstw, które uniemożliwia wpisanie jej do rejestru[1][2]

Zakres KRK[edytuj | edytuj kod]

W Krajowym Rejestrze Karnym gromadzi się dane o osobach:

  1. prawomocnie skazanych za przestępstwa lub przestępstwa skarbowe,
  2. przeciwko którym prawomocnie warunkowo umorzono postępowanie karne w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe,
  3. przeciwko którym prawomocnie umorzono postępowanie karne w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe na podstawie amnestii,
  4. będących obywatelami polskimi prawomocnie skazanymi przez sądy państw obcych,
  5. wobec których prawomocnie orzeczono środki zabezpieczające w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe,
  6. nieletnich, wobec których prawomocnie orzeczono środki wychowawcze, poprawcze lub leczniczo-wychowawcze albo którym wymierzono karę na podstawie art. 13 lub art. 94 ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich,
  7. prawomocnie skazanych za wykroczenia na karę aresztu,
  8. poszukiwanych listem gończym,
  9. tymczasowo aresztowanych,
  10. nieletnich umieszczonych w schroniskach dla nieletnich.

Osoby skazane za wykroczenie na karę grzywny, ograniczenia wolności lub które otrzymały naganę nie figurują w KRK.

Biura informacyjne KRK[edytuj | edytuj kod]

Wniosek o udzielenie informacji z Krajowego Rejestru Karnego kieruje się do Biura Informacyjnego Krajowego Rejestru Karnego lub jego punktów informacyjnych (jest ich 32), działających przy niektórych sądach (przy sądach okręgowych: w Białymstoku, Bielsku-Białej, Bydgoszczy, Częstochowie, Gdańsku, Gliwicach, Gorzowie Wielkopolskim, Jeleniej Górze, Kaliszu, Katowicach, Kielcach, Koninie, Koszalinie, Krakowie, Krośnie, Łomży, Nowym Sączu, Olsztynie, Opolu, Poznaniu, Radomiu, Rzeszowie, Słupsku, Szczecinie, Toruniu, Świdnicy, Wrocławiu, Zielonej Górze, Legnicy, Elblągu i Tarnobrzegu, lub przy sądach rejonowych: w Lublinie, Tarnowie, Łodzi).

Za udzielenie informacji o osobach i o podmiotach zbiorowych z Krajowego Rejestru Karnego pobiera się opłaty, których wysokość reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 14 sierpnia 2003 r, (obecnie w wysokości 50 zł – za informację o osobie i 100 zł – za informację o podmiocie).

Przypisy

  1. Prezydent RP podpisał ustawę o zmianie ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym oraz niektórych innych ustaw. W: Wydział Komunikacji Społecznej i Promocji Ministerstwa Sprawiedliwości [on-line]. ms.gov.pl, 27 grudnia 2012. [dostęp 2013-12-13].
  2. Ustawa z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym oraz niektórych innych ustaw Dz. U. z 2012 r. poz. 1514

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]