Krakelura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Krakelura widoczna na fragmencie obrazu Mona Lisa

Krakelura – charakterystyczna siatka spękań tworząca się na powierzchni obrazu olejnego. Może powstawać w warstwie werniksu, ale także w warstwach malarskich, a nawet w gruncie. Powstaje w wyniku upływu czasu, niewłaściwego przechowywania bądź nieprawidłowego przygotowania farb lub zaprawy.

Zjawisko to dotyczyć może także malarstwa temperowego, fresków, rzeźb polichromowanych oraz ceramiki, gdzie spękaniu ulega szkliwo.

Efekt spękania szkliwa na wyrobach ceramicznych bywa używany świadomie w celach dekoracyjnych. Takie wykorzystanie krakelury w zdobieniu ceramiki do szczególnej doskonałości doprowadzili Chińczycy[1].

Przypisy

  1. Słownik terminologiczny sztuk pięknych, pod red. Stefana Kozakiewicza, PWN Warszawa 1969, s. 195

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ian. Chilvers: Oksfordzki leksykon sztuki. Warszawa: Arkady, 2002, s. 363. ISBN 83-213-4157-8.