Kraken Mare

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kraken Mare
Mozaika map radarowych Kraken Mare, uzyskana na podstawie danych z lat 2004-2013. Rozdzielczość mapy jest niższa na południu, jest tam też widoczne więcej szumu.
Mozaika map radarowych Kraken Mare, uzyskana na podstawie danych z lat 2004-2013. Rozdzielczość mapy jest niższa na południu, jest tam też widoczne więcej szumu.
Państwo nie dotyczy
terytorium pozaziemskie
Lokalizacja Tytan
Powierzchnia 400 000 km²
Rodzaj jeziora jezioro węglowodorów
Położenie na mapie Tytana
Mapa lokalizacyjna Tytana
Kraken Mare
Kraken Mare
Tytan 68,00°N 310,00°W/68,000000 -310,000000Na mapach: 68,00°N 310,00°W/68,000000 -310,000000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kraken Mare – największe znane jezioro na Tytanie, największym księżycu Saturna, wypełnione płynnymi węglowodorami. Zostało odkryte w 2007 roku przez sondę Cassini i nazwane rok później imieniem Krakena, legendarnego morskiego potwora[1]. Jego współrzędne to 68°N 310°W. Kraken Mare składa się z kilku basenów połączonych cieśninami; ich łączna powierzchnia jest podobna do ziemskiego Morza Kaspijskiego[2].

W 2009 roku zarejestrowano odbicia światła słonecznego (w zakresie podczerwieni) od tafli Kraken Mare i pobliskiego Jingpo Lacus[3]. Obserwacje te stanowiły kluczowe dowody potwierdzające występowanie cieczy na powierzchni Tytana[4]. Charakterystyka odbicia od Kraken Mare była nieoczekiwana, ze znacznymi, szybkimi zmianami intensywności. Do możliwych przyczyn tego zjawiska należą porywy wiatru przy powierzchni, fale o dużej długości (rzędu kilometra) lub chmury ponad jeziorem[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Blue, Jennifer. "Kraken Mare". Gazetteer of Planetary Nomenclature. USGS Astrogeology Research Program
  2. Cassini-Huygens: Multimedia-Images
  3. 3,0 3,1 Jason W. Barnes, Jason M. Soderblom, Robert H. Brown, Laurence A. Soderblom i inni. Wave constraints for Titan’s Jingpo Lacus and Kraken Mare from VIMS specular reflection lightcurves. „Icarus”. 211, s. 722-731, 2011. doi:10.1016/j.icarus.2010.09.022. 
  4. Sunlight Glint Confirms Liquid in Titan Lake Zone (ang.). NASA, 2009-12-17. [dostęp 2014-02-02].