Krasław
Na mapach:
| Krasław Krāslava |
|||
|
|||
| Państwo |  Łotwa |
||
| Novads | Krasław | ||
| Powierzchnia | 8,6 km² | ||
| Położenie | 55°53′N 27°10′E |
||
| Ludność (2007) • liczba ludności • gęstość |
10 854 1262 os./km² |
||
|
Położenie na mapie Łotwy
  Krasław
Krāslava |
|||
| Strona internetowa miasta | |||
Krasław (łot. Krāslava, niem. Kreslau) – miasto na wschodniej Łotwie, stolica okręgu krasławskiego (łot. - Krāslavas rajons). 10 854 mieszkańców.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Miasteczko zaczęło się intensywnie rozwijać dopiero w XVIII w. gdy swoją opieką otoczył je Jan Ludwik Plater - wojewoda, starosta i kasztelan inflancki. To on założył tutaj główną rezydencję Platerów, co za skutkowało tym, że miasteczko stało się jednym z wielu promieniujących punktów polskości skupiających życie z "Inflant Polskich". Miasto po Janie Ludwiku przejął jego syn - Konstanty Ludwik Plater, którego wkład w rozwój miasta był jeszcze większy: powstały ratusz i kramy, szpital, pałac i biblioteka. Konstanty Ludwik ufundował wzniesiony w latach 1755-1767 kościół według projektu Antonia Paracco, do którego po krótkim czasie trafiły relikwie św. Donata (biskupa Évorei). Świątynia ta miała stać się katedrą biskupiej diecezji inflanckiej, jednak uniemożliwił to pierwszy rozbiór Polski w 1772 roku, po którym ziemie Inflant zostały odłączone od Państwa polskiego.
[edytuj] Zabytki
- zespół pałacowy Konstantego Ludwika Platera z lat 1765-1791, proj. Antoniego Paracco, nakryty unikalnym w skali dzisiejszej Łotwy dachem mansardowym. W jego skład wchodzi także: budynek biblioteki i młyn wodny.
- kościół pw. św. Ludwika (1755-1767) proj. Antoniego Paracco. Główny ołtarz został w 1760 ozdobiony freskiem włoskiego malarza związanego z Polską - Filippo Castaldiego, fresk przedstawia św. Ludwika (króla Francji) wyruszającego na krucjatę. W latach 80 XIX wieku ksiądz Józef Jałowiecki, proboszcz kościoła w Krasławiu, zamówił obraz o tej samej treści, a jego wykonawcą byli m.in. Tomasz Lisiewicz (twórcy m.in rysunków technicznych w prezbiterium Kościoła Mariackiego w Krakowie) i Izydor Jabłoński. Obraz powstał ostatecznie w 1884 roku, a szkic do niego wykonał Jan Matejko. Szkic ten obecnie znajduje się w Muzeum Okręgowym w Toruniu. Wspomniany powyżej obraz został odnowiony w latach 2003-2006 przez polskich konserwatorów (z funduszu Senatu Rzeczypospolitej Polskiej i Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego). Obecnie wisi na bocznej ścianie prezbiterium.
W ostatnich latach kościół został objęty projektem rewaloryzacyjnym, realizowanym w ramach Programu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Dziedzictwo Kulturowe”, finansowanym ze środków ministerialnych, które pochodzą bezpośrednio z budżetu Państwa Polskiego.
- molenna (dom modlitwy) staroobrzędowców
W XVIII-XIX wieku działało w Krasławiu seminarium duchowne.
[edytuj] Ludzie związani z Krasławiem
- Adolf Klemens Miltowicz - działacz polonijny, organizator polskiego podziemia narodowego w 1944 w Łatgalii (dziś wschodnia Łotwa, mieszkał i działał w Krasławiu
- Ferdynand Miltowicz - działacz polonijny, pierwszym starostą miasta Krasław w dwudziestoleciu międzywojennym
- August Kościesza-Żaba - polski orientalista, iranista
- Jan Purwiński - polski duchowny katolicki, biskup kijowsko-żytomierski
[edytuj] Miasta partnerskie
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Krasław w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom IV (Kęs – Kutno) z 1883 r.
- Krasław w Bibliotece Narodowej
- Kreslawka in Klein-Livland oder Polnisch-Livland.
- Polacy na Wschodzie.
|
||||||||
