Krater Chicxulub

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Chicxulub
Chicxulub
Ciało niebieskie Ziemia
Współrzędne 21°24′N 89°31′W / 21.4, -89.517Na mapach: 21°24′N 89°31′W / 21.4, -89.517
Średnica krateru 180 km
Głębokość krateru 1 km
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Krater Chicxulub – stary krater uderzeniowy położony na Półwyspie Jukatan i częściowo pod wodami Zatoki Meksykańskiej. Jego środek znajduje się w pobliżu meksykańskiego miasta Chicxulub, od którego pochodzi jego nazwa. Krater ma około 180 km szerokości[1] i około 1 km głębokości, choć jego tymczasowa głębokość wynosiła około 30 km[2]. Struktura uderzeniowa, pochodząca z przełomu kredy i paleogenu, sprzed około 65,5 mln lat (choć niektórzy naukowcy sugerowali, że jest o około 300 000 lat starszy niż Granica K-T[3]), pogrzebana jest obecnie pod warstwą osadów. Krater powstał na skutek upadku meteorytu o średnicy 10 km i masie biliona ton[4], przy prędkości 20km/s[5], a w czasie upadku wyzwoliła się energia o wartości ok. 4×1023 J (równoważna eksplozji ok. 100 Tt TNT)[6][7].

Upadek meteorytu wywołał falę tsunami, która zniszczyła wszystkie wybrzeża Morza Karaibskiego. Wyrzucony w powietrze materiał unosił się w powietrzu przez kilka lat, doprowadzając do zmian klimatycznych podobnych do zimy nuklearnej.

Krater Chicxulub powstał pod koniec kredy – okresu, w którym wyginęło wiele grup zwierząt, m.in. nieptasie dinozaury, amonity, belemnity, większość gatunków otwornic. Teoria, według której wymieranie kredowe spowodowane było upadkiem meteorytu o średnicy około 10 km została po raz pierwszy przedstawiona w 1980 roku przez Luisa i Waltera Alvarezów oraz Franka Asarę i Helen Michel[8]. Dowodem tego ma być obecność irydu w warstwach geologicznych z przełomu kredy i paleogenu. Odkrycie krateru Chicxulub oraz innych struktur uderzeniowych z tego okresu, takich jak krater Silverpit, krater Bołtysz czy krater Śiwa wykazały, że pod koniec kredy doszło do zderzenia z Ziemią bolidu kosmicznego. Obecnie większość naukowców jest zgodna, że impakt odegrał rolę w wymieraniu kredowym.

W marcu 2010 roku Peter Schulte i współpracownicy zasugerowali, że jedyną przyczyną wymierania kredowego są zmiany środowiska wywołane uderzeniem asteroidy w Chicxulub[9]. Z interpretacją taką nie zgodziło się wielu paleontologów i geologów, wskazując na nieuwzględnienie przez Schultego i współpracowników danych paleontologicznych i sugerując, że wymieranie kredowe spowodowane było wieloma czynnikami, stwierdzili jednak, że nie mają wątpliwości, że impakt również miał na nie wpływ[10].

Przypisy

  1. Alan R. Hildebrand, Glen T. Penfield, David A. Kring, Mark Pilkington, Antonio Camargo, Stein B. Jacobsen, William V. Boynton. Chicxulub Crater: A possible Cretaceous/Tertiary boundary impact crater on the Yucatán Peninsula, Mexico. „Geology”. 19 (9), s. 867–871, 1991. doi:10.1130/0091-7613(1991)019%3C0867:CCAPCT%3E2.3.CO;2 (ang.). 
  2. K. Wünnemann, B. A. Ivanov. Numerical modelling of the impact crater depth–diameter dependence in an acoustically fluidized target. „Planetary and Space Science”. 51 (13), s. 831–845, 2003. doi:10.1016/j.pss.2003.08.001 (ang.). 
  3. G. Keller, W. Stinnesbeck, T. Adatte, D. Stüben. Multiple impacts across the Cretaceous–Tertiary boundary. „Earth-Science Reviews”. 62 (3-4), s. 327–363, 2003. doi:10.1016/S0012-8252(02)00162-9 (ang.). 
  4. Hipotezy dotyczące wyginięcia dinozaurów.
  5. Efekty upadku asteroidy na Ziemię.
  6. Curt Covey, Starley L. Thompson, Paul R. Weissman, Michael C. MacCracken. Global climatic effects of atmospheric dust from an asteroid or comet impact on Earth. „Global and Planetary Change”. 9 (3-4), s. 263–273, 1994. doi:10.1016/0921-8181(94)90020-5 (ang.). 
  7. Timothy J. Bralower, Charles K. Paull, R. Mark Leckie. The Cretaceous-Tertiary boundary cocktail: Chicxulub impact triggers margin collapse and extensive sediment gravity flows. „Geology”. 26 (4), s. 331–334, 1998. doi:10.1130/0091-7613(1998)026%3C0331:TCTBCC%3E2.3.CO;2 (ang.). 
  8. Luis W. Alvarez, Walter Alvarez, Frank Asaro, Helen V. Michel. Extraterrestrial cause for the Cretaceous-Tertiary extinction. „Science”. 208 (4448), s. 1095–1108, 1980. doi:10.1126/science.208.4448.1095 (ang.). 
  9. Peter Schulte i inni. The Chicxulub asteroid impact and mass extinction at the Cretaceous-Paleogene boundary. „Science”. 327 (5970), s. 1214–1218, 2010. doi:10.1126/science.1177265 (ang.). 
  10. J. David Archibald i inni. Cretaceous extinctions: multiple causes. „Science”. 328 (5981), s. 973, 2010. doi:10.1126/science.328.5981.973-a (ang.). 

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach