Krater z Vix

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krater z Vix

Krater z Vix – umowna nazwa starożytnego brązowego greckiego naczynia odkrytego w grobie celtyckim w pobliżu wioski Vix we Francji.

Naczynie odkryto w 1953 roku w komorze bogato wyposażonego podkurhanowego grobu na skraju celtyckiego oppidum na górze Lasois. Jest to krater wolutowy, naczynie, które w świecie greckim służyło do mieszania wina z wodą. Cechy stylistyczne pozwalają wiązać je z warsztatem greckim z południowej Italii, chociaż zdaniem sir J. Boardmanna wykonane jest w stylu charakterystycznym dla Sparty.
Czas powstania krateru szacuje się na lata 530-520 p.n.e. Mierzy on 1,64 m wysokości, 127 cm średnicy, waży 208,6 kg i ma 1100 litrów pojemności. Szyję krateru zdobi fryz z wizerunkami zaprzęgów i pieszych greckich wojowników. Ponadto krater zaopatrzony był w przykrywkę – sitko zwieńczone statuetką kobiecą. Uchwyty mają oparcie w kształcie głowy gorgony.

Krater obecnie znajduje się w muzeum archeologicznym w Châtillon-sur-Seine.

Commons in image icon.svg

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]