Krates z Teb

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krates z Teb

Krates z Teb (gr. Κράτης ὁ Θηβαῖος Krates ho Thebaios; ur. 365 p.n.e. w Tebach, zm. 285 p.n.e. tamże) – grecki filozof, przedstawiciel nurtu cynickiego. Uczeń Diogenesa z Synopy, nauczyciel Zenona z Kition, twórcy stoicyzmu. Jego żoną była Hipparchia, również filozof. Zachowały się jedynie fragmenty z jego dzieł, m.in. jego rozumienie filozofii cynizmu.

Poglądy[edytuj | edytuj kod]

Krates twierdził, że pragnienie bogactwa i sławy są złem, a ich przeciwieństwa – ubóstwo i niesława najlepszym przyjacielem mędrca, ponieważ pozwala i uczy, jak potrzebować jedynie samego siebie – do niezależności, czyli zdaniem cyników szczęścia (autarkia). Był on pierwszym cynikiem, który posiadał stanowisko i majątek, ale je porzucił, gdyż chciał postępować zgodnie z filozofią cynicką[1]. Krates, będąc człowiekiem z natury bardzo pogodnym, wprowadził do cynizmu element oddania dla innych i filantropii. Podkreślał marność rzeczy.

Przypisy

  1. Władysław Tatarkiewicz Historia Filozofii t. 1 Wydawnictwo PWN 1983 (9) s. 80

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Władysław Tatarkiewicz Historia Filozofii t. 1 Wydawnictwo PWN 1983 (9) s. 80

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]