Kristian Sørum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kristian Sørum
Państwo  Norwegia
Występy
7 (1976, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981 1985)
ME 5 (1976, 1979, 1980, 1983, 1984)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
Srebro
Winnipeg 1978
Złoto
Berno 1979
Srebro
Moncton 1980
Mistrzostwa Europy
Srebro
Berlin Zachodni 1976
Brąz
Varese 1979
Srebro
Kopenhaga 1980
Srebro
Västerås 1983
Brąz
Morzine 1984

Kristian Sørum (ur. 1951), norweski curler, mistrz świata z 1979, dwukrotny wicemistrz świata, pięciokrotny medalista mistrzostw Europy.

Sørum 12 razy reprezentował Norwegię na arenie międzynarodowej. Zadebiutował w MŚ 1976 zajmując 6. miejsce[1]. W sezonie 1976/1977 wystąpił po raz pierwszy na ME, w fazie grupowej zawodów Norwegia była najlepsza. W półfinale pokonała 8:7 Szkocję (Jim Steele). W finale lepsi okazali się być Szwajcarzy (Peter Attinger Junior), mecz zakończył się wynikiem 9:6[2]. W MŚ 1977 Sørum ponownie uplasował się na 6. pozycji[3].

Rok później na Mistrzostwach Świata reprezentacja Norwegii z bilansem 5-4 wywalczyła mecze barażowe ze Szkocją (James Sanderson). Po wygranej 4:1 nad Szkotami, zespół z Trondheim pokonał w półfinale Kanadę (Mike Chernoff) 6:2. Ostatecznie ekipa Søruma zdobyła srebrne medale ulegając 6:4 Amerykanom (Bob Nichols)[4]. W 1979 Norwegowie także musieli grać tie-breaker, w którym pokonali Niemców (Keith Wendorf) 6:5. W półfinałach tak jak rok wcześniej wyeliminowali Kanadę (Barry Fry). Mecz finałowy był rewanżem za Mistrzostwa Europy 1976, tym razem to Sørum 5:4 zwyciężył nad zespołem Petera Attingera[5]. Był to pierwszy w historii złoty medal dla Norwegii w tej konkurencji.

Drugi występ Kristiana w ME także zakończył się dobrym wynikiem. W 1979 wywalczyli brązowe medale po przegranym półfinale przeciwko Szwedom (Jan Ullsten)[6]. Kilka miesięcy później Norwegowie bronili tytułów mistrzowskich na 1980. W finale 7:6 zwyciężyli Kanadyjczycy (Rick Folk)[7], przerwali tym samym tzw. klątwę LaBote'a. Drużyna nadal utrzymywała wysoką formę, w ME 1980 również dotarła do finału i ulegając Szkotom (Barton Henderson) zdobyła srebrne medale. Taki sam rezultat osiągnęli w ME 1983 przegrywając wysoko 2:11 ze Szwajcarami (Amédéé Biner), po roku wrócili z brązowymi krążkami[8].

W MŚ 1981 Norwegia miała szanse stanąć na podium jednak w meczu play-off zwyciężyły Stany Zjednoczone (Bud nSomerville) i w rezultacie ekipa Søruma zajęła 4. lokatę[9].

Drużyna[edytuj | edytuj kod]

Czwarty Trzeci Drugi Otwierający
MŚ 1985 Kristian Sørum Morten Søgaard Morten Skaug Dagfinn Loen
1983/1985 Dagfinn Loen Morten Skaug
1980/1981 Eigil Ramsfjell Gunnar Meland Dagfinn Loen
1979/1980 Harald Ramsfjell
1977/1979 Morten Sørum Eigil Ramsfjell Gunnar Meland
MŚ 1977 Eigil Ramsfjell Gunnar Meland Gunnar Sigstadsø
ME 1976 Morten Sørum
1975/1976 Eigil Ramsfjell

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]