Krokowo (powiat olsztyński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wsi w gminie Jeziorany. Zobacz też: inne miejsca o tej nazwie.
Krokowo
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat olsztyński
Gmina Jeziorany
Liczba ludności 650
Strefa numeracyjna (+48) 89
Kod pocztowy 11-320
Tablice rejestracyjne NOL
SIMC 0476843
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Krokowo
Krokowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Krokowo
Krokowo
Ziemia 53°56′38″N 20°42′24″E/53,943889 20,706667Na mapach: 53°56′38″N 20°42′24″E/53,943889 20,706667

Krokowowieś warmińska w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Jeziorany.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa olsztyńskiego.

W przeszłości wieś znajdowała się na terenie powiatu reszelskiego, a później powiatu biskupieckiego.

Krokowo położone jest przy drodze biegnącej z Jezioran do Dobrego Miasta.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotna lokacja wsi, której zasadźcą był Prus Lycoytin nie powiodła się. Wieś ponownie lokowana była 1 czerwca 1350 przez kustosza kapituły warmińskiej i wójta biskupiego Lupolda von Erlen. Zasadźcami wsi byli Jan z Rudzisk i Markward. Wieś została zniszczona w czasie wojny polsko-krzyżackiej 1519–1521. We wsi 53 włóki czynszowe (wszystkie) leżały odłogiem. W roku 1566 wieś nie była jeszcze w pełni zagospodarowana. Wówczas na prośbę sołtysa Marcina Romanusa odnowiono akt lokacyjny wsi, co pozwalało nowym osadnikom uzyskać ośmioletni okresu wolnizny. Od 1574 r. byli zobowiązani płacić czynsz w wysokości 1 grzywny i w naturze dwie kury od włóki.

W roku 1597 przywilej na założenie we wsi karczmy otrzymał Jakub Skibowski, a rok później przywilej na założenie młyna wodnego uzyskał Tomasz Ciborzyk.

We wsi znajduje się kaplica pw. św. Marii Magdaleny zbudowana w 1914 r. na miejscu starszej.

Szkoła powszechna w Krokowie w roku 1935 miała trzech nauczycieli i 110 uczniów.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

W roku 1783 we wsi było 49 domów mieszkalnych. Liczba mieszkańców: w roku 1820 – 300 osób, w 1848 – 473, w 1939 – 535.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Biskupiec z dziejów miasta i powiatu, Pojezierze, Olsztyn, 1969. (str. 166 – 167)