Kropierz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rycerz w zbroi turniejowej na koniu przykrytym kropierzem

Kropierz – okrycie z tkaniny na konia, zakrywające go z wyjątkiem pyska i dolnych partii kończyn.

Znany był już w starożytności na Bliskim Wschodzie, kiedy to jako pikowany lub ponaszywany płytkami z metalu, rogu czy kości pełnił rolę zbroi końskiej. Używany był m.in. przez klibanariuszy i katafraktów). W średniowiecznej Europie pojawił się w XII wieku jako odpowiedź na służące technice wojennej wynalazki, m.in. kusze, buzdygany, nadziaki, hełmy garnczkowe), w większości przywiezione przez uczestników pierwszych krucjat.

Jego pierwotną funkcją była ochrona koni przed udarem słonecznym i zapaleniami oczu, co zdarzało się dośc często, gdyż konie krzyżowców nie były przyzwyczajone do gorącego klimatu Syrii i Palestyny. W Europie ten praktyczny wymiar stracił znaczenie, ale kropierz został szybko przyjęty jako dobre pole do umieszczania herbów rycerskich – obok proporców, tarcz i tunik nakładanych na zbroje.