Kruk wielkodzioby
| Kruk wielkodzoiby | |
| Corvus albicollis[1] | |
| Latham, 1790 | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | śpiewające |
| Rodzina | krukowate |
| Rodzaj | Corvus |
| Gatunek | kruk wielkodzioby |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Kruk wielkodzioby (Corvus albicollis) – gatunek ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae).
Spis treści |
Charakterystyka [edytuj]
Nieco mniejszy (50-54 cm długości) niż kruk (Corvus corax), ale najbliżej spokrewniony z krukiem grubodziobym (C. crassirostris). Ma dużo krótszy ogon i głębszy dziób z białą końcówką, który jest mocno zagięty (prawie tak jak u kruka grubodziobego). Choć ma w przeważającej części czarne upierzenie, gardło, pierś i szyja są ciemnobrązowe, ze słabym fioletowym połyskiem. W dolnej części szyi w okolicach karku zobaczyć można duże białe pole.
Często nazywa się go krukiem z bólem gardła (chrypką). Wynika to z tego, że odgłosy zbliżone do dźwięków wydawanych przez kruka Corvus corax mają bardziej ochrypły ton. Rechot również jest zbliżony do wykonania kruka (C. corax), ale posiada też bardziej szepczące ozdobniki.
Występowanie [edytuj]
Spotyka się go we wschodniej i południowej Afryce w otwartych górskich krajobrazach. Dość często widywany w małych miastach i na wsiach, pod warunkiem, że znajdują się na górzystym lub pagórkowatym terenie, gdzie mogą znaleźć dla siebie w pobliżu schronienie i miejsca gniazdowe
Pożywienie [edytuj]
Większą część pokarmu znajduje na ziemi, choć może go też zdobywać na drzewach. Widziano przypadki, kiedy upuszczał żółwie z dużych wysokości, tak by upadły na twarde podłoże, zwłaszcza skały. Zaraz po uderzeniu skorupy gada o ziemię ptaki nurkowały za nim, aby go zjeść lub powtarzały nawet tę czynność, gdy skorupa niewystarczająco popękała. Kruki wielkodziobe z chęcią zbierają padlinę, która jest pozostałością po wypadkach drogowych w których ucierpiały różne gatunki zwierząt.
Owoce, ziarna zbóż, owady, małe gady, orzechy ziemne i ludzkie pożywienie to chętnie zjadane elementy diety tego kruka. Gdy ze strony człowieka nie doświadcza prześladowania, żeruje na podwórkach i w ogrodach bez ukrywania się przed nim.
Okres lęgowy [edytuj]
Gniazda kruków wielkodziobych znajdują się najczęściej na półkach skalnych na klifach, ale wyjątkowo znaleźć je można na drzewie. Samica składa przeważnie 3-5 jaj.
Przypisy
- ↑ Corvus albicollis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Corvus albicollis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Kruk wielkodzioby
- Materiały wideo, zdjęcia i dźwięki kruka wielkodziobego w Internetowym Zbiorze Ptaków
