Krukowo (województwo zachodniopomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krukowo
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat białogardzki
Gmina Karlino
Sołectwo Krukowo
Wysokość 36 m n.p.m.
Liczba ludności (2007) 237
Strefa numeracyjna (+48) 94
Kod pocztowy 78-230
Tablice rejestracyjne ZBI
SIMC 0307247
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Krukowo
Krukowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Krukowo
Krukowo
Ziemia 54°01′23,41″N 15°46′53,96″E/54,023169 15,781656Na mapach: 54°01′23,41″N 15°46′53,96″E/54,023169 15,781656

Krukowo (niem. Kruckenbeck) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Karlino. W latach 1975-1998 wieś należała do województwa koszalińskiego. W roku 2007 wieś liczyła 237 mieszkańców. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Krukowo.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Wieś leży ok. 2 km na północ od Malonowa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Do 2. poł. XVIII wieku wieś należała do dóbr lennych rodu von Manteuffel. W 1593 roku, z polecenia proboszcza z Karścina Hansa von Manteuffel, przy majątku została zbudowana kaplica. W latach 1773 - 1774 z dotacji Fryderyka II powstał nowy folwark i park. Gdy właścicielem Krukowa został Johann von Gaudecker, stało się ono majątkiem przynależnym do Karścina. Siedzibę nowego folwarku zbudowano na płaskim terenie przylegającym do łąk i obsadzono dębami (dwa z nich są pomnikami przyrody). Pod koniec XIX wieku (1880 - 1890) dobra karścińskie podzielono między dwóch braci. Właściciel zamieszkał w Krukowie, znacznie przebudował majątek i przekształcił założenia parkowe.[1]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[2][3]:

  • park pałacowy z 1733 roku, przekształcony w XIX i XX wiek wieku, o pow. 15 ha. Najstarsze zadrzewienia datują się w latach 1773 i 1774; pod koniec XIX wieku von Gaudecker przekształcił założenia parkowe. Do kompozycjo parku włączono rozległą dolinę ze strumieniem. Park rozpoczynał się w okolicach kościoła a kończył przy grobowcach rodzinnych. Poniżej dworu, na sztucznie usypanym wzniesieniu, założono staw. W latach 1900 - 1915 na lekkim wzniesieniu założono mały, rodzinny cmentarz. W tym czasie znacznie wzbogacono drzewostan parku o drzewa rodzime, założono też sad. Obecnie park stanowi dużą grupę zieleni ciągnącą się prawie wzdłuż całej wsi i widoczny jest z drogi do Karścina. Do dzisiaj układ przestrzenny parku jest czytelny. Łąka nadal posiada charakter krajobrazowy, brzegi strumienia porośnięte są olchą i krzewami. Staw wysechł, cmentarz jest niedostępny, z kościoła pozostały resztki a piwniczka w parku jest stosem kamieni. W pałacu mieszczą się mieszkania prywatne.
  • ruina kościoła ewangelickiego z lat 1820-1824.

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Pomnikami przyrody w Krukowie są dwa dęby szypułkowe: jeden w parku przy ruinach kościoła o obw. 570 cm, wiek 400 lat, wys. 25 m; drugi o obw. 420 cm, przy drodze wiejskiej.

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

Jest tutaj boisko sportowe oraz świetlica wiejska.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Historia. „UMiG”. Karlino. 
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. zachodniopomorskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 25.3.13]. s. 3.
  3. „Zachodniopomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków”. Szczecin.