Krupnik (miejscowość)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krupnik
Крупник
Państwo  Bułgaria
Obwód Błagojewgrad
Gmina Simitli
Kmet Grigor Duew
Powierzchnia 35,412 km²
Wysokość 371 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

2 067[1]
Nr kierunkowy 0748
Kod pocztowy 2740[2]
Tablice rejestracyjne E (Бл)
Położenie na mapie Bułgarii
Mapa lokalizacyjna Bułgarii
Krupnik
Krupnik
Ziemia 41°50′52,44″N 23°07′12,36″E/41,847900 23,120100Na mapach: 41°50′52,44″N 23°07′12,36″E/41,847900 23,120100
Portal Portal Bułgaria

Krupnik (bułg. Крупник[3]) – wieś w południowo-zachodniej Bułgarii, w obwodzie Błagojewgrad, w gminie Simitli. Według danych Narodowego Instytutu Statystycznego, 31 grudnia 2011 roku wieś liczyła 2067 mieszkańców.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wzdłuż Strumy, w Kresneńskiego jaru.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XV wieku ze względu na rozwój gospodarczy Krupnik stał się centrum eparchii Krupniszkiej. W XVII wieku nastąpiła islamizacja osady, ale jej mieszkańcy zachowali język bułgarski[4]. Neofit Riłski[5] i Stefan Strezow[6] opisywali wieś. W czasie wojen bałkańskich odbyła się bitwa pod Krupnikiem.

Demografia[edytuj | edytuj kod]


    Liczba mieszkańców[1]
   

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Osoby związane z Krupnikiem[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Справка за населението на с. Крупник, общ. Симитли, обл. Благоевград. Код по ЕКАТТЕ - 40052 (bułg.). nsi.bg. [dostęp 2013-07-28].
  2. Baza kodów Pocztowych – Bułgaria (bułg.). geopostcodes.com. [dostęp 2013-07-28].
  3. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej: Nazewnictwo geograficzne świata. Europa – część I (pol.). Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2009. [dostęp 2013-07-28]. s. 57.
  4. Иван Снегаров: История на Охридската архиепископия-патриаршия. Sofia: 1932, s. 170.
  5. Описание болгарскаго священаго монастиря Рилскаго. [data dostępu 2013-07-28]
  6. Георги. Стрезов: Два санджака от Източна Македония. Периодично списание на Българското книжовно дружество в Средец, кн. XXXVII и XXXVIII (bułg.). 1891. [dostęp 2013-07-28]. s. 20.
  7. Ирина Кузидова, Радослава Станкова, Елена Томова: РЪКОПИСИ ОТ СБИРКАТА НА РИЛСКИЯ МАНАСТИР (bułg.). [dostęp 2013-07-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]