Krypta św. Leonarda na Wawelu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krypta św. Leonarda

Krypta św. Leonarda – pozostałość drugiej, romańskiej katedry wawelskiej tzw. hermanowskiej. Jest to jej krypta zachodnia, powstała przed 1118, kiedy to pochowano w niej biskupa krakowskiego Maurusa. Od niej rozpoczyna się zwiedzanie grobów królewskich.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Została wzniesiona w latach 1090-1117. Wnętrze podzielone jest ośmioma kolumnami na trzy nawy zakończone jedną absydą. Kolumny o kostkowych głowicach podpierają sklepienie krzyżowe. Jest to jedno z najlepiej zachowanych wnętrz romańskich w Polsce. Na środku znajduje się odnaleziony w 1938 w czasie prac archeologicznych grób biskupa Maurusa zmarłego w 1118.

W Krypcie św. Leonarda przed ołtarzem projektu francuskiego architekta Viollet-le-Duca ufundowanym w 1876 przez hrabinę Katarzynę Potocką mszę prymicyjną 2 listopada 1946 odprawił ks. Karol Wojtyła; 9 czerwca 1997 jako papież Jan Paweł II odprawił mszę raz jeszcze w 50. rocznicę święceń kapłańskich.

Co roku w Dzień Zaduszny, 2 listopada, w Krypcie Św. Leonarda odbywa się uroczyste nabożeństwo za dusze polskich władców i bohaterów narodowych.

Groby[edytuj | edytuj kod]

Sarkofag Michała Korybuta Wiśniowieckiego
Sarkofag Józefa Poniatowskiego

W krypcie tej spoczywają:

  • Biskup krakowski Maurus, zm. 5 czerwca 1118, pochowany pod posadzką na środku krypty. Obecny napis na posadzce (+ MAVRVS EPC MCXVIII +) wskazujący miejsce jego pochówku wykonany został w 1938 roku po zakończeniu prac archeologicznych w wyniku których odkryto jego grób.
  • Jan III Sobieski, zm. 17 czerwca 1696, pochowany na Wawelu 15 stycznia 1734. Obecny sarkofag królewski jest fundacją ostatniego monarchy Stanisława Augusta Poniatowskiego z okazji 100. rocznicy zwycięstwa pod Wiedniem z roku 1683.
  • Królowa Maria Kazimiera d'Arquien, zm. 1716, w sarkofagu ufundowanym w 1840 przez cesarza Austrii Ferdynanda I.
  • Król Michał Korybut Wiśniowiecki, zm. 10 listopada 1673, pochowany na Wawelu 31 stycznia 1676 w sarkofagu ufundowanym przez cesarza Austrii Franciszka Józefa I z 1858.
  • Książę Józef Poniatowski, który zginął w nurtach Elstery pod Lipskiem 19 października 1813. Uroczystości pogrzebowe w Krakowie i na Wawelu odbyły się 22-23 lipca 1817. Sarkofag księcia ufundowała siostra Maria Teresa z Poniatowskich Tyszkiewiczowa w 1830.
  • Tadeusz Kościuszko, zm. w Solurze w Szwajcarii 5 października 1817. W lutym 1818 uzyskano zgodę cara Aleksandra I na pogrzeb Kościuszki na Wawelu. Odbył się on w dniach 22-23 czerwca 1818. Umieszczenie trumny w marmurowym sarkofagu odbyło się już w całkowitej tajemnicy 21 grudnia 1832. Zdecydowano o zachowaniu tajemnicy ze względu na sytuację na ziemiach polskich po upadku powstania listopadowego. Obok sarkofagu w 1977 zawieszono brązową tablicę pamiątkową, dar Kongresu USA w 200-lecie bitwy pod Saratogą.
  • Gen. Władysław Sikorski, zginął w katastrofie samolotu w Gibraltarze 4 lipca 1943, sarkofag był gotowy już w 1981, do sprowadzenia prochów generała doszło jednak dopiero 17 września 1993.

Józef Piłsudski spoczywał w tej krypcie tymczasowo, przez 2 lata po swojej śmierci (zob. konflikt wawelski).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]