Kryptonim Gwiazda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kryptonim Gwiazda
Звезда
Gatunek wojenny dramat historyczny
Data premiery 7 listopada 2002
Kraj produkcji  Rosja
Język rosyjski
niemiecki
Czas trwania 97 minut
Reżyseria Nikołaj Lebiediew
Scenariusz Nikołaj Lebiediew
Aleksandr Borodianski,
Jewgienij Grigoriew
Główne role Aleksiej Krawczenko
Oleg Guszczin
Andriej Jegorow
Jekatierina Wuliczenko
Jurij Laguta
Amadu Mamadakow
Anatolij Guszczin
Aleksiej Panin
Artiom Siemakin
Igor Pietrienko
Giennadij Worotnikow
Siergiej Ruzajewicz
Aleksandr Djaczenko
Aleksandra Cziczkowa
Muzyka Aleksiej Rybnikow
Zdjęcia Jurij Niewski
Scenografia Ludmiła Kusakowa
Kostiumy Paweł Lipatow
Montaż Lidija Milioti
Eduard Jermolin
Produkcja Karen Szaknazarow

Kryptonim Gwiazdarosyjski film wojenny opowiadający o grupce żołnierzy radzieckich wysłanych na zwiad, z którego dane mają posłużyć jako podwaliny do zaplanowania ofensywy przeciwko Niemcom.

Premiera filmu odbyła się w 2002 roku. Jest on uważany za jeden z najlepszych filmów wojennych XXI wieku i "triumf rosyjskiego kina na miarę niemieckiego Okrętu.[1]

Obsada[edytuj | edytuj kod]

  • Aleksiej Krawczenko – sierżant Anikanow
  • Oleg Guszczin – Lichaczew
  • Andriej Jegorow – Baraszkin
  • Jekatierina Wuliczenko – Katia
  • Jurij Łaguta – sierżant Brażnikow
  • Amadu Mamadakow – szeregowiec Temdekow
  • Anatolij Guszczin – szeregowiec Bykow
  • Aleksiej Panin – sierżant Mamoczkin
  • Artiom Siemakin – szeregowiec Wróbelek
  • Igor Pietrienko – porucznik Trawkin
  • Siergiej Miller – pierwszy jeniec niemiecki
  • Giennadij Worotnikow – drugi jeniec niemiecki
  • Siergiej Rudziewicz – łącznik
  • Aleksandr Djaczenko – Galijew
  • Aleksandra Cziczkowa – łączniczka

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Rok 1944, Białoruś. Grupka radzieckich żołnierzy została wysłana za linię wroga w celu dostarczenia informacji o nieprzyjacielu, dzięki czemu wojska sowieckie mogłyby ruszyć do ofensywy.

Żołnierze natknęli się na trudności już w pierwszym etapie misji. Ich planem było wziąć do niewoli niemieckiego oficera. Kilka akcji z takim właśnie celem skończyło się fiaskiem. Dopiero po kilku dniach złapali wroga, który był jednak zaledwie sierżantem. Mimo to wiedział, gdzie znajduje się główna baza i znał nazwisko głównodowodzącego. Sowieci po otrzymaniu należytych informacji zabili go.

Korzystając z danych znaleźli wrogi park czołgowy i sztab obok niego. Pod osłoną nocy porwali wysokiego rangą oficera i dowiedzieli się od niego wszystkiego, co im było potrzebne. Został on jednak trafiony kulą przez niemiecką obławę w ramach operacji Pułapka..

Na drugi dzień niemieckie radia krzyczały nieustannie o dwóch zaginionych, a po odnalezieniu ciał, zabitych oficerach. Doborowe oddziały niemieckie rozpoczęły poszukiwania żołnierzy radzieckich. Ci zdradzili swoją pozycję, zdobywając radiostację. Sprzęt radiowy był im jednak potrzebny, gdyż ten, który zabrali, nie działał. Ukradli radio i pobiegli do lasu, a naziści za nimi.

Wreszcie znaleźli względnie bezpieczne miejsce w chacie pośród drzew. Tam, używając tytułowego kryptonimu Gwiazda, nadali komunikat o liczebności, wyposażeniu i ustawieniu wroga.

Chwilę potem Niemcy zaatakowali. Rosjanie stawiali zażarty opór. Naziści nie mogli zdobyć domku. Wtedy przyprowadzili dwa wozy opancerzone, a później snajpera, kilka ukaemów i miotacz ognia, który podpaliły chatkę. Wtedy większość grupy spłonęła żywcem. Dwóch tylko żołnierzy uciekło, ale zdjęła ich seria z broni maszynowej.

Drużyna została uznana za zaginioną. Informację przez nią dostarczone pozwoliły przeprowadzić Sowietom zwycięską ofensywę przez Białoruś (Operacja Bagration), okupioną jednak wysokimi stratami.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]