Krystyna Pawłowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Krystyna Pawłowicz
Krystyna Pawłowicz (9851952873).jpg
Krystyna Pawłowicz w Sejmie RP (2013)
Data i miejsce urodzenia 14 kwietnia 1952
Wojcieszów
Posłanka VII kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Okres urzędowania od 8 listopada 2011
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Krystyna Pawłowicz (ur. 14 kwietnia 1952 w Wojcieszowie) – polska prawniczka, zajmująca się prawem gospodarczym publicznym, nauczyciel akademicki, doktor habilitowany nauk prawnych, w latach 2007–2011 sędzia Trybunału Stanu, posłanka na Sejm VII kadencji.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W młodości uprawiała dyscypliny lekkoatletyczne, w tym biegi, rzuty oszczepem i dyskiem[1][2][3].

W 1976 ukończyła studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego[3]. Następnie została pracownikiem naukowym na uczelni, przez dwa lata pracowała w Zakładzie Prawa Rolnego, po czym przez ponad 30 lat była pracownikiem naukowym i dydaktycznym w Zakładzie Administracyjnego Prawa Gospodarczego i Bankowego Instytutu Nauk Administracyjno-Prawnych na WPiA UW[4]. Przez kilka lat współpracowała w ramach Instytutu Nauk Prawnych PAN z Ludwikiem Barem[4]. W 1979 ukończyła aplikację sędziowską[4][3]. Uzyskała stopień doktora nauk prawnych w zakresie prawa administracyjnego, a w 2005 habilitowała się na podstawie rozprawy zatytułowanej Przedsiębiorca wobec Najwyższej Izby Kontroli. Studium publicznoprawne.

W latach 2007–2011 była zatrudniona na stanowisku profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Warszawskiego, zaś w latach 2011–2012 na stanowisku profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie oraz kierownika Katedry Publicznego Prawa Gospodarczego na Wydziale Prawa i Administracji tej uczelni[5]. W 2007 została wykładowczynią publicznego prawa gospodarczego w Wyższej Szkole Administracji Publicznej w Ostrołęce[6][7].

Brała udział w rozmowach Okrągłego Stołu po stronie solidarnościowej w ramach podzespołu ds. organizacji społecznych[8], zajmującego się projektem ustawy o zgromadzeniach[4], której była współautorką. Od 1989 była ekspertem Sejmu i Senatu w zakresie prac legislacyjnych. W okresie rządu Jana Olszewskiego działała jako doradca prawny ministra i Biura Prasowego Rządu[4]. Przygotowała ok. 50 opinii i ekspertyz prawnych na zlecenie Sejmu i Senatu, Kancelarii Prezydenta RP oraz centralnych i naczelnych organów państwowych[3][4]. Jest autorką ok. 90 publikacji naukowych, w tym książek, prac zbiorowych i artykułów naukowych, a także współautorką podręcznika akademickiego Prawo gospodarcze. Zagadnienia administracyjnoprawne. Wydała Raport dla rządu o centralnych organach administracji rządowej, opublikowany przez Urząd Rady Ministrów w 10 zeszytach w latach 1995–1996[4].

14 listopada 2007 Sejm wybrał ją na stanowisko członka Trybunału Stanu na czteroletnią kadencję 2007–2011. Rekomendującym klubem parlamentarnym było Prawo i Sprawiedliwość. W 2008 publicznie zakwestionowała zgodność traktatu lizbońskiego z Konstytucją RP[9]. Od września 2009 do marca 2010 zasiadała w radzie nadzorczej Telewizji Polskiej[3].

Publikowała artykuły prawne i publicystyczno-naukowe w „Rzeczpospolitej”, „Życiu Gospodarczym[4][3]. Została także publicystką „Naszego Dziennika”, Radia Maryja i „Rzeczy Wspólnych”.

W wyborach parlamentarnych w 2011 była bezpartyjną kandydatką i liderem listy PiS do Sejmu w okręgu siedleckim. Uzyskała mandat poselski, otrzymując 20 681 głosów[10]. Została przedstawicielką Sejmu VII kadencji w Krajowej Radzie Sądownictwa[11]. Zyskała rozgłos medialny, przedstawiając w styczniu 2013 stanowisko Klubu Parlamentarnego PiS w sprawie poselskich projektów ustaw dotyczących związków partnerskich[12].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest niezamężna i bezdzietna[13]. Mieszka w Warszawie.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Wspólnotowy dorobek prawny a standardy państwa demokratycznego, „Forum Prawnicze” Tom 2, 2010, s. 3–18.
  • O niektórych skutkach europeizacji publicznego prawa gospodarczego, „Studia Iuridica” Tom 48, 2008, s. 185–195.
  • Konstytucyjne a ustawowe pojęcie przedsiębiorcy, „Przegląd Legislacyjny” nr 2, 2007, s. 44–57.
  • Złota akcja Skarbu Państwa jako instytucja prawa publicznego, „Państwo i Prawo”, nr 2, 2007, s. 30–40.
  • "Organizacja międzynarodowa" i "prawo" przez nią stanowione w świetle zasad Konstytucji RP, „Kwartalnik Prawa Publicznego” nr 3, 2002, s. 53–81.
  • Sądowa kontrola działań NIK wobec przedsiębiorców niepublicznych, „Kontrola Państwowa” nr 1, 2002, s. 113–130.
  • Przedsiębiorca wobec Najwyższej Izby Kontroli: studium publicznoprawne, Liber, Warszawa 2005.
  • Wolność gospodarcza, [w]: Prawo Gospodarcze. Zagadnienia administracyjnoprawne, s. 53–80, Wydawnictwa Prawnicze PWN, Warszawa 1998.

Przypisy

  1. Modlę się, żeby UE się sama rozwaliła. rp.pl, 1 czerwca 2013. [dostęp 2014-01-10].
  2. Prof. K. Pawłowicz: nie obrażam ludzi. nj24.pl, 9 listopada 2013. [dostęp 2014-01-10].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Profesor Krystyna Pawłowicz dla eOstrołęka.pl: „W państwie PiS nie czuję się obco, jestem u siebie”. eostroleka.pl, 19 września 2011. [dostęp 2014-01-10].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 Druk sejmowy nr 3573 z biogramami kandydatów do Trybunału Konstytucyjnego z 5 listopada 2010. [dostęp 2014-01-10].
  5. Pracownicy. uksw.edu.pl. [dostęp 2013-02-02].
  6. O mnie. krystynapawlowicz.pl. [dostęp 2012-08-09].
  7. Pracownicy naukowo – dydaktyczni zatrudnieni w WSAP. wsap.com.pl. [dostęp 2014-01-10].
  8. Kaczyński w spódnicy. wprost.pl. [dostęp 2013-12-07].
  9. Krystyna Pawłowicz: Czy polska konstytucja jest jeszcze ważna?. rp, 25 marca 2008. [dostęp 2012-03-01].
  10. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2012-03-01].
  11. Informacje na stronie KRS. [dostęp 2012-03-01].
  12. Sprawozdanie stenograficzne z 32 posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 24 stycznia 2013 r.. sejm.gov.pl. [dostęp 2013-02-22]. s. 163–165.
  13. Karabin maszynowy PiS: Prof. Krystyna Pawłowicz. newsweek.pl. [dostęp 2012-08-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]