Krystyna Stolarska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Krystyna Stolarska
Pseudonim Gayga
MC Diva
Link do zdjęcia Gayga na stronie poświęconej jej pamięci (sesja zdjęciowa do płyty GAYGA, 1993, fot. Wiktor Stolarski)
Data i miejsce urodzenia 30 października 1954
Będzin
Pochodzenie Polska
Data i miejsce śmierci 30 lipca 2010
Siemianowice Śląskie
Instrument wokal
skrzypce
Gatunek rock
pop
blues
dance
Zawód piosenkarka
kompozytor
skrzypaczka
Współpracownicy
Bernard Sołtysik
Krzysztof Sadowski (senior)
Wojciech Skowroński
Tadeusz Nalepa
Zespół
Amazonki
Pro Contra
Blues and Rock
Jork
MC Diva

Krystyna Stolarska, pseud. Gayga, MC Diva (ur. 30 października 1954 roku w Będzinie[1], zm. 30 lipca 2010 w Siemianowicach Śląskich[2]) – polska piosenkarka, kompozytor, aranżer i skrzypaczka.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła Państwową Średnią Szkołę Muzyczną w klasie skrzypiec oraz studia na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W latach 197380 występowała w żeńskich zespołach muzycznych Amazonki i Pro Contra. Współpracowała jako wokalistka z grupą Krzysztofa Sadowskiego i zespołem Blues and Rock Wojciecha Skowrońskiego.

Debiut solowy Krystyny Stolarskiej z zespołem Pro Contra miał miejsce w 1976 r. na XIV KFPP w Opolu z piosenką „Miłosennie” i w koncercie Gala Polska z piosenką „Mam to co chcę” na MFP w Sopocie. W 1982 rozpoczęła solową karierę pod pseudonimem Gayga, współpracując kolejno z towarzyszącymi zespołami Pro-Rock, Din, Sei Channel, Jork, MC Diva. Na listy przebojów trafiła z utworami „Ostatni singel”, „Jeszcze godzin tyle”, „Ja ruchomy cel”, później „Graj, nie żałuj strun”.

W swym repertuarze miała utwory z pogranicza bluesa, rocka i popu. Gayga wielokrotnie zdobywała tytuły Talent Roku i Wokalistka Roku oraz nagrody za Piosenkę Roku i Teledysk Roku. Tournée koncertowe w 28 krajach na pięciu kontynentach. Występowała jako Guest Star na europejskich rockowiskach i międzynarodowych festiwalach piosenki, brała udział w międzynarodowych trasach koncertowych. Nagrała 30 recitali telewizyjnych w Polsce i za granicą. Nagrywała z orkiestrami rozgłośni radiowych w: Warszawie, Łodzi, Katowicach, Kolonii, Baden-Baden, Berlinie, Rostocku, Dreźnie, Pradze, Ostrawie i Hawanie.

Zdobyła wiele nagród i wygrała wiele plebiscytów prasowych, radiowych i telewizyjnych, m.in. wielki sukces w telewizyjnym plebiscycie „Muzyczna Jedynka” w latach 90. – wielokrotna wygrana z zespołami Jork i MC Diva (założycielem obu grup był znany muzyk i kompozytor Bernard Sołtysik, który od samego początku zajmował się muzyczną stroną działalności Gaygi). Wielokrotnie uczestniczyła w festiwalach w Opolu i Sopocie. Od organizatorów festiwalu w Opolu otrzymała dyplom jako osoba wielce zasłużona dla Polskiej Piosenki i jej Festiwali. Była laureatką nagrody fotoreporterów Miss Obiektywu na XX KFPP Opole ’83.

Muzykę komponowała samodzielnie lub korzystała z utworów, które skomponowali: Bernard Sołtysik, Tadeusz Nalepa, Katarzyna Gärtner, Bogdan Kisiel. Autorami tekstów byli: Andrzej Kuryło, Janusz Kondratowicz, Andrzej Sikorowski, Janusz Wegiera, Marek Gaszyński, Julian Matej, Magda Wojtaszewska, Marcin Lenda, Irena Buczek, Jarosław Nowosad, Ziemowit Kosmowski, Marek Nawrat, Robert Noszczyk.

W latach 90. pod pseudonimem MC Diva (także nazwa zespołu) wydała kilka albumów w stylu dance, z których pochodzą takie przeboje jak „Panie, coś pan”, „Anything You Want”, „To ja, Mały Książę”, „Muzyka naszych serc”, „Dziewczyna z St. Pauli”[3]. Koncertowała z takimi gwiazdami muzyki dance, jak: DJ Bobo, Fun Factory, Captain Jack, E-Rotic, Heath Hunter, MC Erik & Barbara.

W 2006 roku powróciła jako Gayga z nowym albumem Dziennik z podróży, nawiązując do dorobku artystycznego i swoich tras koncertowych.

Zmarła wskutek choroby nowotworowej. Uroczystości pogrzebowe artystki odbyły się 4 sierpnia 2010. Urnę z jej prochami złożono w rodzinnym grobowcu na cmentarzu przy kościele św. Antoniego w Dąbrowie Górniczej[4].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

CD[edytuj | edytuj kod]

Inne[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

  • 1984: Gayga: „Ja – ruchomy cel” (wyd. Tonpress)
  • 1985: Gayga: „Graj, nie żałuj strun” (wyd. Pronit)
  • 1995: MC Diva & Michael Morgan: „Anything You Want” (maxisingel; wyd. Snake's Music)
  • 1997: MC Diva: „Mały Książę” (maxisingel; wyd. Magic Records / PolyGram Polska)

Składanki[edytuj | edytuj kod]

  • 1994: Bitt 1 – MC Diva: piosenka „Panie coś pan” (wyd. Laser Sound)
  • 1995: Polski Power Dance vol. 1 – MC Diva: piosenka „Dziewczyna z St. Pauli” (wyd. Snake's Music)
  • 1995: Polski Power Dance vol. 2 – MC Diva: piosenka „Anything You Want” – Mix (wyd. Snake's Music)
  • 1995: Polski Power Dance vol. 3 – MC Diva: piosenki „Anything You Want”, „Szklane serce” (wyd. Snake's Music)
  • 2003: Wideoteka dorosłego człowieka – Gayga: piosenka „Graj, nie żałuj strun”
  • 2003: To dla ciebie gramy nr 3 – Gayga: piosenka „Ja ruchomy cel” (wyd. MTJ)
  • 2005: Dee Jay Mix Club 1 – Gayga: piosenka „Jak to dobrze, że śnię” (wyd. Dee Jay)
  • 2005: Dee Jay Mix Club 7 – Gayga: piosenka „Tango przyciszone” (wyd. Dee Jay)

Przypisy

  1. Ryszard Wolański: Pop. Rock. Jazz. Folk. Leksykon polskiej muzyki rozrywkowej. Wyd. I. T. I: A – M. Warszawa: Agencja Artystyczna MTJ, 2003, s. 120. ISBN 978-83-911888-8-4. (pol.)
  2. Grzegorz Żądło: Krystyna Stolarska nie żyje. W: Portal telewizji TVS. tvs.pl > Informacje [on-line]. TVS Sp. z o.o., 2010-07-30. [dostęp 2014-06-03]. [zarchiwizowane z tego adresu 2013-05-04].
  3. „Dziewczyna z St. Pauli”
  4. Krzysztof Trzosek: Pogrzeb Gaygi. W: Portal telewizji TVS. tvs.pl > Informacje [on-line]. TVS Sp. z o.o., 2010-08-04. [dostęp 2014-06-03]. [zarchiwizowane z tego adresu 2012-09-13].
  5. Bartek Koziczyński. Gayga: Z list przebojów.... „Teraz Rock”. 11 (33), s. 75, 2005. ISSN 1730-394X (pol.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]