Kryształ czasoprzestrzenny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kryształ czasoprzestrzenny (ang. space-time crystal) lub kryształ czterowymiarowy (ang. four dimensional crystal) – teoretyczna struktura powtarzalna w czasie i przestrzeni. Rozszerza pojęcie kryształu na czwarty wymiar[1][2], (tutaj czas jest uznawany za 4 wymiar). Ideę zaproponował noblista Frank Wilczek w roku 2012. Rozmyślał nad pierścieniem stworzonym z cząsteczek który rotuje, tworzących w ten sposób czasowy kryształ (periodycznie w czasie, co obrót, kryształ jest w tym samym stanie w przestrzeni). Jako, że kryształ musi kręcić się bez końca, to system nie może wypromieniowywać swojej rotacyjnej energii[3], w innym wypadku kryształ straciłby szybko energię i przestał się kręcić (więc wtedy by nie był kryształem czterowymiarowym).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • H. Brown, R. Bulow, J. Neubuser, H. Wondratschek and H. Zassenhaus, Crystallographic Groups of Four-Dimensional Space. Wiley, New York, 1978
  • Toffoli, Tommaso (2004). "A pedestrian's introduction to spacetime crystallography". IBM Journal of Research and Development 48 (1): 13–29. doi:10.1147/rd.481.0013. ISSN 0018-8646.
  • Frank Wilczek. "Time Crystals". Retrieved 19 July 2012.
  • Frank Wilczek, 11 July 2012 Quantum Time Crystals
  • Alfred Shapere; Frank Wilczek (12 July 2012). "Classical Time Crystals"

Przypisy