Krytyczne niedokrwienie kończyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Krytyczne niedokrwienie kończyn – termin medyczny odnoszący się do osób z przewlekłym, miażdżycowym niedokrwieniem kończyn, u których stopień zaawansowania choroby doprowadził do przewlekłego bólu spoczynkowego kończyn, wystąpienia owrzodzeń lub martwicy w obrębie kończyn.

W definicji podkreśla się przewlekły i miażdżycowy charakter zmian, gdyż istnieją także inne choroby, które mogą przebiegać z powyższymi objawami, jednakże nie są zaliczane do przypadków krytycznego niedokrwienia kończyn.

Rozpoznanie[edytuj | edytuj kod]

Zwykle przypadki KNK są rozpoznawane na podstawie badania fizykalnego, jednakże w niektórych przypadkach na rozpoznanie mogą mieć wpływ następujące badania dodatkowe:

Diagnostyka różnicowa[edytuj | edytuj kod]

Jak wspomniano, krytyczne niedokrwienie kończyn wymaga różnicowania z:

Leczenie krytycznego niedokrwienia kończyn[edytuj | edytuj kod]

Rokowanie[edytuj | edytuj kod]

Po 1 roku od rozpoznania około 25% chorych umiera, u około 25% zostaje wykonana amputacja w obrębie kończyny. Pozostałe 50% chorych przeżywa ponad 1 rok, choć nadal może cierpieć z powodu bólu, owrzodzenia lub martwicy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.