Krytyka czystego rozumu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krytyka czystego rozumu
Kritik der reinen Vernunft
{{{nazwa}}}
Strona tytułowa wydania z 1781 roku
Autor Immanuel Kant
Język niemiecki
Data I wyd. 1781
Tematyka filozofia
Data I wyd. polskiego 1911

Krytyka czystego rozumu (tytuł oryginału niem. Kritik der reinen Vernunft) – książka Immanuela Kanta, wydana po raz pierwszy w 1781 roku w Rydze (wydanie A), znacznie zmieniona w drugim wydaniu (wydanie B, 1787), uważana za jedną z najważniejszych prac w historii filozofii.

Kant przedstawia w tym dziele mechanizm ludzkiego poznawania i na podstawie opisu tegoż mechanizmu wyprowadza wnioski dotyczące dziedziny tego, co jest poznawalne przy pomocy naturalnego rozumu. Poznawalny, według Kanta, aspekt rzeczywistości nie obejmuje tradycyjnie pojętej metafizyki (filozofii bytu; Kant odnosił się przede wszystkim do metafizyki Nowożytnych Racjonalistów, bo innej nie znał).

Książka przez dłuższy czas nie była znana poza środowiskami akademickimi i zapewne dlatego udało się uniknąć prób jej cenzurowania aż do roku 1827, gdy opublikowano jej włoskie tłumaczenie. Książka trafiła na indeks ksiąg zakazanych, gdzie pozostawała do 1966 roku. Krytyka czystego rozumu podobnie jak wszystkie inne dzieła Kanta od roku 1928 były zakazane w ZSRR (jako niezgodne z myślą marksistowsko-leninowską).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg