Krzemowodory

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
monosilan

Krzemowodory (nazwa systematyczna: silany) – związki krzemu z wodorem o wzorze ogólnym: SinH2n+2, krzemowe analogi nierozgałęzionych alkanów. Krzemowodory, w których atomy wodoru zostały zastąpione grupami alkilowymi również nazywane są silanami. Są one podobne do rozgałęzionych alkanów.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Bezbarwne gazy lub ciecze, o charakterystycznym zapachu, są trujące, nierozpuszczalne w wodzie. Na powietrzu zapalają się. W nieobecności powietrza SiH4 jest trwały, ale trwałość krzemowodorów maleje ze wzrostem liczby atomów krzemu. Reagują z chlorowcami, natomiast trudniej z chlorowcowodorami, tworząc liczne pochodne (podobnie jak węglowodory), np.

SiH4 + HCl → H2 + SiH3Cl (monochloromonosilan)

Najprostszy krzemowodór - monosilan (SiH4), jest gazem o temperaturze wrzenia -112 °C. Disilan Si2H6 jest również gazem, natomiast wyższe krzemowodory są cieczami.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Monosilan otrzymywany jest z krzemku magnezu działaniem kwasu solnego:

Mg2Si + 4HCl → 2MgCl2 + SiH4