Krzysztof Baldwin Ossoliński
Krzysztof Baldwin Ossoliński, herbu Topór, (ur. po 1616 – zm. 16 sierpnia(?) 1649 pod Zborowem), starosta wiślicki, stopnicki i ropczycki, dziedzic Ślesina (1646 r.), rotmistrz królewski, poseł na sejmy elekcyjne i do Rzymu oraz Lizbony.
Jego ojcem był Krzysztof Ossoliński, (ur. 1587 w Bukowsku, zm. 1645), kasztelan wojnicki i sądecki, wojewoda sandomierski, budowniczy zamku Krzyżtopór. Jego matką była Zofia Cikowska z Wojsławic, h. Radwan, (zamężna od 1615 r.), córka Stanisława, podkomorzówna krakowska, (zm. 1638), arianka. Krzysztof był ich jedynym synem. Nadano mu jako drugie imię Baldwin, które w XII w. nosił biskup w Stopnicy.
Nauki pobierał zapewne, jak jego ojciec, u jezuitów i na dworach magnackich. Studiował na Akademii Krakowskiej, po czym odbył podróż edukacyjną po Europie. Po powrocie do Polski, objął po rodzinie starostwa; stopnickie, ropczyckie, wiślickie.
W latach 1632 i 1648, był posłem na sejmy elekcyjne. Został rotmistrzem królewskim. Ze stryjem Jerzym Ossolińskim (1595-1650) odbył poselstwo do Rzymu i Ratyzbony, gdzie wraz ze swym stryjecznym bratem Franciszkiem Ossolińskim, poznawał tajemnice polityki.
W 1644 r. ożenił się z Teresą Tarło, kasztelanówną wiślicką, (córką Jana Karola Tarły - starosty zwolińskiego, i Marianny Ligęzianki), zmarłą przy porodzie w 1648 roku. Następnie, w 1649 r. poślubił Annę Zebrzydowską (zm. 1655).
Po śmierci ojca, i rok po swoim ślubie, w 1645 r. odziedziczył, jako jedynak zamek Krzyżtopór i wszystkie dobra Krzysztofa Ossolińskiego.
Latem 1649 roku, u boku stryja Jerzego Ossolińskiego - kanclerza wielkiego koronnego i głównodowodzącego armią koronną, udał się na wyprawę przeciwko powstaniu Chmielnickiego i Tatarom. Podczas marszu wojsk na południe kraju, doszło do bitwy pod Zborowem, gdzie armia koronna została otoczona. Krzysztof Baldwin poległ z rąk Tatarów, podczas przeprawy 16 sierpnia 1649 r. pod Zborowem. Nie pozostawił potomków.
[edytuj] Bibliografia
- S. K. Kossakowski, Monografie historyczno-genelogiczne niektórych rodzin polskich, Warszawa 1862, t. 2;
- Dworaczek, Genealogia, tablica t. 144;(N. 226 k.222),759.
- T. Żychliński, Herbarz 23;
