Krzysztof Baranowski (żeglarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy żeglarza. Zobacz też: Krzysztof Baranowski – polski historyk.
Krzysztof Baranowski
Krzysztof Baranowski na STS Chopin (2011)
Krzysztof Baranowski na STS Chopin (2011)
Data i miejsce urodzenia 26 czerwca 1938
Lwów
Zawód inżynier elektronik, dziennikarz, kapitan jachtowy
Narodowość  Polska
Edukacja Politechnika Wrocławska, Uniwersytet Warszawski
Małżeństwo Bogumiła Wander
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Krzysztof Tadeusz Baranowski (ur. 26 czerwca 1938 we Lwowie) – żeglarz, kapitan jachtowy, dziennikarz, nauczyciel, krótkofalowiec SP5ATV. Jako pierwszy Polak dwukrotnie opłynął samotnie kulę ziemską. Absolwent Politechniki Wrocławskiej (inżynier elektronik) i Studium Dziennikarskiego Uniwersytetu Warszawskiego (dziennikarz). Członek Rady Programowej Polskiej Fundacji Morskiej.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

17 czerwca 1972 w transatlantyckich regatach samotnych żeglarzy z Plymouth (Wielka Brytania) do Newport (Stany Zjednoczone) na jachcie "Polonez" zajął 12 miejsce, po czym odbył dalszą drogę dookoła świata (jako trzeci Polak, po Władysławie Wagnerze i Leonidzie Telidze). W ciągu 272 dni pokonał 35 424 mil morskich na trasie PlymouthNewportKapsztadHobart (Tasmania) – Stanley (Falklandy) – Plymouth. Opłynął m.in. przylądki Dobrej Nadziei, Leeuwin i Horn. Rejs zakończył się 24 czerwca 1973 roku[1].

Po raz drugi wyruszył w taki rejs w okresie 2 października 199930 sierpnia 2000 na jachcie SY Lady B. Rozpoczął i zakończył rejs w portugalskim porcie Villamoura, przepłynął 24 tys. mil morskich trasą równikową, zawijając do 20 portów. Szlak podróży prowadził m.in. przez Wyspy Kanaryjskie, Karaiby, Kanał Panamski, Tahiti, Australię, Seszele, Morze Czerwone i Śródziemne[1].

Pierwszy kapitan polskiego prototypowego żaglowca - barkentyny STS "Pogoria". Prowadził "Pogorię" w regatach "TALL SHIPS' RACES 80" i w rejsie z naukowcami PAN na Antarktydę. W 1983 był pomysłodawcą, założycielem i prowadzącym Szkoły pod Żaglami na żaglowcu "Pogoria", a w 1992 na żaglowcu "Fryderyk Chopin", który zbudowała jego Fundacja - Międzynarodowa Szkoła POd Żaglami.

W latach 60. XX w. był redaktorem w Trybunie Ludu, gdzie zajmował się popularyzacją nauki. W tych latach brał udział w wyprawie naukowo-żeglarskiej jachtu SY Śmiały wokół Ameryki Południowej (kpt. Bolesław Kowalski). Wielokrotnie występował w różnorakich programach TVP dla młodzieży (Ekran z bratkiem, Teleranek), propagując żeglarstwo. Od roku 1977 był komentatorem TVP.

Był redaktorem naczelnym czasopisma Jachting.

Od 2008 członek rady programowej Polskiej Fundacji Morskiej. Od 2009 prowadzi Fundację "Szkoła Pod Żaglami Krzysztofa Baranowskiego opartą o wolontariat młodzieży niosącej innym potrzebną pomoc.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Kalendarium dokonań[edytuj | edytuj kod]

  • 1965-1966 – rejs dookoła Ameryki Płd. na "Śmiałym" (jako kuk)
  • 1972 – regaty samotnych żeglarzy przez Atlantyk (OSTAR)
  • 1972-1973 – rejs dookoła świata wokół Hornu na "Polonezie" (samotnie)
  • 1976-1977 – rodzinny rejs po Ameryce i przez Atlantyk na "Polonezie"
  • 1980-1981 – z naukowcami do Antarktyki na "Pogorii"
  • 1983-1984 – do Indii i wokół Afryki na "Pogorii" Szkoła pod Żaglami
  • 1985 – do Kanady na "Pogorii"
  • 1985 – Kanadyjska "Class Afloat" na "Pogorii"
  • 1986-1987 – dowodzenie niemieckim żaglowcem pasażerskim "Atlantis"
  • 1988-1989 – z załogą z USA, ZSRR, i Polski na "Pogorii" wokół Ameryki Płd.
  • 1992 Columbus Regatta przez Atlantyk na "Fryderyku Chopinie"
  • 1994 – przez Płd. Atlantyk na "Fryderyku Chopinie"
  • 1999-2000 – rejs dookoła świata przez Panamę i Suez na "Lady B." (samotnie)

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • Hobo, Warszawa, Iskry, 1965 (seria "Naokoło świata"), 1974
  • Kapitan kuk, Warszawa, Iskry, 1968, 1973 (seria "Naokoło świata")
  • Polonezem dookoła świata, Warszawa, Książka i Wiedza, 1973, 1974
  • Droga na Horn, Warszawa, Iskry, 1974, 1975, 1981, Muza 1995 (seria "Naokoło świata")
  • Wyścig do Newport, Warszawa, Iskry, 1976 (seria "Naokoło świata")
  • Polonez, Warszawa, Sport i Turystyka, 1977
  • Żaglem po Ameryce, Warszawa, Wydawnictwo RTV, 1978
  • Dom pod żaglami, Warszawa, Iskry, 1980 (seria "Naokoło świata"; nagroda im. Leonida Teligi)
  • Praktyka oceaniczna, Warszawa, Sport i Turystyka, 1984 (nagroda im. Leonida Teligi)
  • Szkoła pod żaglami, Warszawa, Iskry, 1987 (seria "Naokoło świata")
  • Zaczynam żeglować, Warszawa, Almapress, 1988, 2002
  • Zapiski najemnego żeglarza, Warszawa, Iskry, 1989 (seria: "Naokoło świata")
  • Samotny żeglarz, IPS, 1995
  • Drugi raz dookoła świata, Warszawa, Świat Książki, 2003
  • Zostań Opti-mistrzem, Warszawa, Almapress, 2004
  • Regaty, Warszawa, Almapress, 2007
  • Bujanie w morskiej pianie 2014

Filmy dokumentalne[edytuj | edytuj kod]

Niektóre z ponad 50:

  • "Jaś i Małgosia na oceanie", 1977 (TeleAR – Brązowa Fregata)
  • "Czekanie na wieloryba", 1978 (Poltel – Nagroda Telewidzów)
  • "Zmiana wachty", 1982 (I nagroda Festiwalu Filmów Morskich w Cartagenie)
  • "Szkoła pod żaglami, 1984 (Grand Prix Yachtfilm '84)
  • "Sztorm", 1989 (Grand Prix Yachtfilm '90)
  • serial "Królowie mórz" (11 odc.), 1985 (Poltel)
  • serial "Listy w butelce" (6 odc.), 1991 (Maritime Films)
  • serial "Poszukiwanie Atlantydy" (11 odc.), 1991 (Maritime Films)

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

W 1981 na skutek błędnego odczytu wskazań radaru doprowadził do kolizji STS Pogoria z MS Generał Stanisław Popławski, Izba Morska w orzeczeniu obciążyła winą za spowodowanie kolizji kapitana "Pogorii" w 80%[2].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]