Krzysztof Czabański
Krzysztof Czabański (ur. 4 października 1948 w Warszawie) – polski dziennikarz, były prezes zarządu Polskiego Radia.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Jest absolwentem II Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Batorego w Warszawie. W 1971 ukończył studia w Instytucie Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego.
W latach 1967–1981 pracował jako reporter w czasopismach RSW Prasa-Książka-Ruch: "Sztandarze Młodych", "Zarzewiu", "Dookoła świata", "Literaturze" i "Kulturze". W latach 1967–1980 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1980 wstąpił do NSZZ "Solidarność". W 1981 był redaktorem "Tygodnika Solidarność, a po wprowadzeniu stanu wojennego w prasie podziemnej: "Tygodniku Wojennym", "Przeglądzie Wiadomości Agencyjnych", "Vacacie".
Od jesieni 1989 był kolejno zastępcą redaktora naczelnego "Tygodnika Solidarność", redaktorem naczelnym "Expressu Wieczornego", prezesem Polskiej Agencji Prasowej (w 1992) i ponownie redaktorem naczelnym "EW" (do 1995). W latach 1998–2001 był przewodniczącym Komisji Likwidacyjnej RSW Prasa-Książka-Ruch i równolegle w latach 1999–2000 prezesem Polskiej Agencji Informacyjnej S.A.
W 1993 wraz z Jarosławem Kaczyńskim i Sławomirem Siwkiem został oskarżony o działanie na szkodę wspólnie zakładanej Fundację Prasową "Solidarność" poprzez rzekomo nielegalne finansowanie z jej źródeł Porozumienia Centrum. Pierwszy proces zakończył się wyrokiem uniewinniającym, po skierowaniu sprawy do ponownego rozpoznania w 2000 postępowanie zostało prawomocnie umorzone[1].
Publikował artykuły, komentarze i felietony w "Tygodniku Solidarność", "Życiu Warszawy", "Życiu", "Gazecie Wyborczej", "Wprost" i "Rzeczpospolitej". W latach 1990–1996 uczestniczył w licznych programach publicystycznych w TVP i Polskim Radiu. Był członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich w latach 1971–1990. Członkostwo w SDP ponownie uzyskał w 2010.
30 czerwca 2006 został wybrany na prezesa zarządu Polskiego Radia. Przeprowadził wówczas zwolnienia grupowe, w wyniku których zwolniono m.in. wieloletnich pracowników radia. Decyzje te niektórzy komentatorzy oceniali jako motywowane politycznie[2][3]. Sam Krzysztof Czabański uzasadniał je koniecznością restrukturyzacji zatrudnienia[4]. 10 stycznia 2009 został odwołany z zajmowanego w PR stanowiska. Od października 2007 do lipca 2009 zasiadał w radzie nadzorczej Telewizji Polskiej, a od 2007 do 2008 w radzie nadzorczej Polkomtela. Powrócił następnie do działalności publicystycznej m.in. w ramach współpracy z "Rzeczpospolitą" i "Uważam Rze".
Jest autorem książek reporterskich i publicystycznych: O tym, co pod ziemią (Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1980), Rodziny specjalnej troski (Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1981), Poker (Iskry, Warszawa 1981), Bydgoszcz – marzec 1981. Dokumenty, komentarze, relacje (Wyd. Most (drugi obieg), Warszawa 1987), Ruska baba (Akces, Warszawa 2005) oraz Pierwsze podejście (Akces, Warszawa 2005). Jest również autorem prozy literackiej ABC (Wyd. Przedświt (drugi obieg), Warszawa 1985). W 2008 wyróżniony Nagrodą im. Grzegorza I Wielkiego, przyznawaną przez miesięcznik "Niezależna Gazeta Polska"[5].
W 2011 bez powodzenia kandydował z listy Prawa i Sprawiedliwości w wyborach do Sejmu w okręgu bielskim[6].
Przypisy
- ↑ Stołeczny ratusz chce zabezpieczenia siedziby PiS-u. wp.pl, 21 listopada 2007. [dostęp 2011-09-05].
- ↑ Parada kłamców według Krzysztofa Czabańskiego – komentarz Marka Palczewskiego. sdp.pl, 8 sierpnia 2011. [dostęp 2011-09-05].
- ↑ Agnieszka Kublik: Minister Skarbu: Odwołać Czabańskiego i Targalskiego. wyborcza.pl, 29 czerwca 2008. [dostęp 2011-09-05].
- ↑ Polemika ws. Polskiego Radia – Krzysztof Czabański. sdp.pl, 8 sierpnia 2011. [dostęp 2011-09-05].
- ↑ Krzysztof Czabański odebrał nagrodę im. św Grzegorza I Wielkiego. bankier.pl, 1 lutego 2008. [dostęp 2011-09-05].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2011-10-10].
[edytuj] Źródła
- Krzysztof Czabański w serwisie "Ludzie Wprost". [dostęp 2011-09-05].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Krzysztof Czabański – strona prywatna. [dostęp 2011-09-08].
