Krzysztof Janik
| Krzysztof Janik | |
| Data i miejsce urodzenia | 11 czerwca 1950 Kielce |
| Minister spraw wewnętrznych i administracji | |
| Przynależność polityczna | Sojusz Lewicy Demokratycznej |
| Okres urzędowania | od 19 października 2001 do 21 stycznia 2004 |
| Poprzednik | Marek Biernacki |
| Następca | Józef Oleksy |
| Przewodniczący Sojuszu Lewicy Demokratycznej | |
| Przynależność polityczna | Sojusz Lewicy Demokratycznej |
| Okres urzędowania | od 6 marca 2004 do 18 grudnia 2004 |
| Poprzednik | Leszek Miller |
| Następca | Józef Oleksy |
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Krzysztof Jan Janik (ur. 11 czerwca 1950 w Kielcach) – polski polityk, politolog, przewodniczący partii SLD w 2004, były minister spraw wewnętrznych i administracji, w latach 1993–2005 poseł na Sejm II, III i IV kadencji.
Życiorys[edytuj]
Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, w 1976 doktoryzował się na Wydziale Nauk Politycznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach (tytuł pracy doktorskiej: Związek Młodzieży Wiejskiej w województwie krakowskim).
Od 1968 do rozwiązania należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1986 był etatowym wiceprzewodniczącym Komitetu Centralnego i kierownikiem zespołu inteligencji KC PZPR. W latach 1971–1975 działał w Związku Młodzieży Wiejskiej w Krakowie (przez dwa lata jako etatowy sekretarz zarządu wojewódzkiego ZMW). Od 1981 do 1986 zasiadał w zarządzie głównym Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej w Warszawie.
W styczniu 1990 został jednym z członków założycieli Socjaldemokracji RP. Od 1997 do 1999 pełnił funkcję sekretarza generalnego tej partii. W 1999 przystąpił do Sojuszu Lewicy Demokratycznej, do 2002 był sekretarzem generalnym również tego ugrupowania. W lutym 2002 został wybrany na wiceprzewodniczącego partii. W 1993, 1997 i 2001 uzyskiwał mandat poselski z ramienia SLD (w 2001 z okręgu tarnowskiego).
W latach 1996–1997 był podsekretarzem stanu w Kancelarii Prezydenta, zajmował się sprawami samorządowymi. Kierował kampanią samorządową SLD w trakcie wyborów samorządowych w 1998. 19 października 2001 został ministrem spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Leszka Millera. Podał się do dymisji 21 stycznia 2004. 6 marca tego roku został przewodniczącym SLD, ale 18 grudnia przegrał wybory na przewodniczącego SLD z Józefem Oleksym.
W 2005 i 2007 bez powodzenia kandydował w wyborach parlamentarnych.
Pełni funkcję wicedyrektora Instytutu Bezpieczeństwa Krajowego przy Wyższej Szkole Zarządzania Personelem w Warszawie
Bibliografia[edytuj]
|
||||||||||
|
|||||||||||||
|
|||||
