Krzysztof Krauze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Krzysztof Krauze
Krzysztof Krauze
Data i miejsce urodzenia 2 kwietnia 1953
Warszawa
Zawód reżyser, scenarzysta
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Krzysztof Krauze (ur. 2 kwietnia 1953 w Warszawie[1]) – polski reżyser i scenarzysta filmowy. Twórca filmów dokumentalnych i fabularnych. Wielokrotnie nagradzany na polskich i zagranicznych festiwalach.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jest synem aktorki Krystyny Karkowskiej. Ukończył Wydział Operatorski PWSFTviT w Łodzi w 1976. W latach 1978-1983 związany ze Studiem Małych Form Filmowych Se-Ma-For, później ze Studiem Filmowym im. K. Irzykowskiego. Był członkiem Rady Programowej telewizyjnego „Studia Debiutów im. Andrzeja Munka” oraz Rady Artystycznej „Studia Filmowego im. K. Irzykowskiego”.

Pierwszy mąż Ewy Sałackiej. Obecnie mąż Joanny Kos-Krauze.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Reżyser[edytuj | edytuj kod]

  • 1976: Pierwsze kroki
  • 1977: Symetrie
  • 1978: Elementarz
  • 1979: Dwa listy
  • 1979: Deklinacja
  • 1981: Praktyczne wskazówki dla zbieraczy motyli
  • 1981: Dzień kobiet
  • 1984: Jest
  • 1984: Robactwo
  • 1988: Nowy Jork, czwarta rano
  • 1993: Nauka na całe życie
  • 1994: Kontrwywiad
  • 1994: Nauka trzech narodów
  • 1994: Spadł, umarł, utonął
  • 1994: Ogrody Tadeusza Reichsteina
  • 1996: Departament IV
  • 1996: Gry uliczne
  • 1997: Fotoamator
  • 1997: Stan zapalny
  • 1999: Dług
  • 2000: Wielkie rzeczy
  • 2004: Mój Nikifor
  • 2006: Plac Zbawiciela
  • 2013: Papusza

Aktor[edytuj | edytuj kod]

Krzysztof Krauze, 2009

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Jest laureatem wielu nagród filmowych. Dwukrotnie otrzymał Złote Lwy na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych, za filmy Dług i Plac Zbawiciela. Dzięki tym samym filmom czterokrotnie zdobył Orły, dwa razy za najlepszy film i dwa razy za reżyserię. Innym wielokrotnie nagradzanym filmem w dorobku Krauze jest Mój Nikifor, za który on sam jednak nie otrzymał znaczących indywidualnych wyróżnień. W 1997 roku został uznany przez redakcję dziennika „Życie” za „Człowieka Roku”.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (17 stycznia 2011, wręczony 3 maja 2011 na Zamku Królewskim w Warszawie)[2][3].

Choroba[edytuj | edytuj kod]

Od 2006 Krauze cierpi na raka prostaty[4].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Krzysztof Krauze wraz z żoną Joannną Kos-Krauze wsparli akcję zbierania 1% podatku na rzecz Stowarzyszenia na Rzecz Dzikich Zwierząt „Sokół”, przekazując swój 1% podatku i udostępniając swoje zdjęcie do promocji akcji.

Przypisy

  1. Krzysztof Krauze (pol.). wp.pl. [dostęp 2010-04-17].
  2. Prezydent odznaczył ludzi kultury. prezydent.pl, 17 stycznia 2011.
  3. Prezydent wręczył odznaczenia na Zamku Królewskim. prezydent.pl, 3 maja 2011.
  4. Antyrakowy dekalog Krzysztofa Krauzego. gazeta.pl.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]