Krzysztof Skiba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krzysztof Skiba
Krzysztof Skiba 2010.jpg
Imię i nazwisko Krzysztof Skiba
Data i miejsce urodzenia 7 lipca 1964
Gdańsk
Pochodzenie  Polska
Gatunek rock
Zawód muzyk, autor tekstów, satyryk, publicysta, aktor, konferansjer, artysta rozrywkowy, felietonista.
Wytwórnia płytowa Sony BMG
Powiązania Lalamido
Zespół
Big Cyc
Odznaczenia
Krzyż Wolności i Solidarności
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Krzysztof Skiba (ur. 7 lipca 1964 w Gdańsku), znany jako Skiba[1]polski muzyk, autor tekstów, satyryk, publicysta, aktor, konferansjer, artysta rozrywkowy, felietonista, autor happeningów, wokalista rockowy. Członek zespołu Big Cyc.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Krzysztof Skiba (1988)
Koncert w studenckim klubie „Pod Palmą” w Rzeszowie (listopad 2006)

Jako 10-latek brał udział w pokazach mody szkolnej na Jarmarku dominikańskim, gdzie występował przez trzy sezony jako model. W wieku 14 lat założył swój pierwszy kabaret Tapeta.

Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku. W latach 80. był współzałożycielem i członkiem Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego (RSA). Publikował w czasopiśmie Homek, wydawanym przez RSA. W tym czasie należał również do Ruchu „Wolność i Pokój” (WiP). Pisał w jego czasopiśmie A Capella.

16 sierpnia 1985, podczas Festiwalu w Jarocinie, został zatrzymany przez Milicję Obywatelską po rozrzuceniu antypaństwowych ulotek. Został aresztowany na trzy miesiące, po których opuścił zakład karny na mocy tzw. małej amnestii Jana Dobraczyńskiego (dla więźniów politycznych, którzy zostali pierwszy raz zatrzymani)[2].

Jest absolwentem kulturoznawstwa na Wydziale Teorii Literatury, Teatru i Filmu Uniwersytetu Łódzkiego, specjalność teatrologia (magisterium w 1989 na temat Pomarańczowej Alternatywy). Po zakończeniu studiów wrócił do Gdańska.

W listopadzie 2013 roku, wspólnie z Pawłem „Konjem” Konnakiem został odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności za walkę z systemem komunistycznym w czasach PRL[3].

Działalność artystyczna[edytuj | edytuj kod]

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Współzałożyciel, lider i autor zdecydowanej większości tekstów zespołu Big Cyc. Na czterech pierwszych płytach Z partyjnym pozdrowieniem (1990), Nie wierzcie elektrykom (1991) Miłość, muzyka, mordobicie (1992), Wojna plemników (1993) są wyłącznie jego teksty. W niektórych piosenkach również śpiewa.

Krzysztof Skiba wziął udział w nagraniu wszystkich płyt zespołu Big Cyc.

Płyty solowe:

  • Wąchole (1998)
  • Skiba dla dorosłych (2003)

Książki[edytuj | edytuj kod]

Krzysztof Skiba wydał do tej pory trzy książki:

  • Skibą w mur (2005) – zbiór felietonów z tygodnika „Wprost”
  • Opowiadania podwodne (2009) – zbiór opowiadań satyrycznych
  • Artyści wariaci, anarchiści – opowieść o gdańskiej alternatywie (2010–2011) – książka, napisana wspólnie z Pawłem Konnakiem oraz Jarosławem Janiszewskim, dokumentująca niezależne wydarzenia artystyczne z lat 80. m.in. historie punk rocka, Pomarańczowej Alternatywy, Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego oraz Tot-Artu. Niezwykle napisana i zilu­stro­wa­na książka jest prawdziwym dokumentem epoki. Album za­wie­ra dodatkowo dołączone re­prin­ty pięciu pla­ka­tów oraz płytę DVD z fil­mem Riff, a także słu­cho­wi­sko na­gra­ne przez autorów[4].

Film[edytuj | edytuj kod]

aktor
aktor gościnnie
aktor niewymieniony w czołówce
dubbing
filmy dokumentalne

Obecność w mediach[edytuj | edytuj kod]

W latach 1992–1999 razem z Pawłem „Końjo” Konnakiem prowadził program Lalamido, czyli porykiwania szarpidrutów. Od 2006 był współprowadzącym wraz z Jackiem Kaczyńskim programu Oko na miasto emitowanego w Polsacie. 3 marca 2007 prowadził koszykarski Mecz Gwiazd we Wrocławiu. Od października 2007 wspólnie z Beatą Pawlikowską prowadził w TVP2 program Podróże z żartem, był odpowiedzialny za żart. Od listopada 2007 wspólnie z Pawłem „Końjo” Konnakiem i Jarosławem Janiszewskim prowadził program o podobnej do Lalamido formule, zatytułowany Skibomagiel (emitowany na antenie stacji Tele 5). W tym samym miesiącu w TVP2 premierę miał inny program, którego był gospodarzem, Mini szansa (premiery pokryły się co do dnia).

9 marca 2009 w programie Tomasza Sekielskiego i Andrzeja MorozowskiegoTeraz my!, miała miejsce premiera piosenki o Kazimierzu Marcinkiewiczu, napisanej i zaśpiewanej przez Krzysztofa Skibę pt. Izabel[5][6].

Felietony[edytuj | edytuj kod]

Publikował swe felietony i opowiadania w pismach niezależnych w latach 80. „Gilotynie”, „Homku”, „Acappelli”, a po 1989 w prasie oficjalnej: w „Tygodniku Literackim”, kwartalniku literackim „brulion”, „Gazecie Wyborczej” (wydanie ogólnopolskie, a także w dodatkach łódzkim i gdańskim), miesięczniku „CKM”, miesięczniku „Dlaczego”, „Dzienniku Bałtyckim”, „Tygodniku Gdańskim”, miesięczniku „Luz”, „Krakowskim Kpiarzu”, tygodniku „Przekrój”, kwartalniku „Karta”, miesięczniku „Hustler”. Od 2002 jest stałym felietonistą tygodnika „Wprost”. Na temat jego felietonów we Wprost napisano trzy prace magisterskie[7][8][9].

W 2005 wydawnictwo Zysk i S-ka wydało zbiór opublikowanych tam felietonów pt. Skibą w mur.

Radio[edytuj | edytuj kod]

Wraz z Krzysztofem Pieczyńskim prowadził Studio wyborcze w RMF FM. W AntyRadiu przedstawiał Opowiadania Podwodne. W 2006 roku czytał swe felietony w popularnej audycji Cztery pory roku w radiowej Jedynce (1 Program PR). W 2007 wygłaszał cotygodniowe felietony w radiu Wawa w ramach cyklu Obserwator. Od 2012 prowadzi we wtorki od 7 do 10 audycje w Radiu Gdańsk Skiba z masłem.

Reklama[edytuj | edytuj kod]

W maju 2009 wystąpił w reklamie tygodnika Wprost Light: kampania reklamowa pod hasłem A jakie jest Twoje drugie oblicze? z udziałem Roberta Leszczyńskiego, Tomasza Jacykowa i Krzysztofa Skiby[10][11].

Happeningi[edytuj | edytuj kod]

Był w latach 1987–1990 liderem łódzkiej Galerii Działań Maniakalnych zwanej Pomarańczową Alternatywą Łódź, organizatorem i pomysłodawcą licznych happeningów ulicznych ośmieszających władze i propagandę PRL. Wielokrotnie zatrzymywany przez SB. 1 czerwca 1988 zatrzymany w Łodzi wraz z Tomaszem Gadułą i Dorotą Wysocką na kiosku Ruch przy Domu Handlowym Magda podczas happeningu Niezależne obchody Dnia Dziecka. Skazany na grzywnę 30 tys. zł przez Kolegium ds. Wykroczeń przy Sadzie Rejonowym w Łodzi. 7 listopada 1988 w rocznicę wybuchu Rewolucji Październikowej zatrzymany i pobity wraz z 17 innymi osobami podczas happeningu Galopująca inflacja. Uczestnicy happeningu biegali po ulicy Piotrkowskiej z tabliczkami z napisem Galopująca inflacja, aż wszystkich wyłapała milicja. Następnego dnia wydano oświadczenie, że kłopoty gospodarcze Polski się skończyły, bowiem milicja zatrzymała galopującą inflację. Happening ten przeszedł do legendy i był jednym z zadań maturalnych podczas testu z Wiedzy o Społeczeństwie w 2008 roku[12][13].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Krzysztof Skiba znany jest też z kontrowersyjnych zachowań. W 1999 podczas koncertu w katowickim Spodku na znak protestu obnażył pośladki. Na widowni obecny był ówczesny premier Jerzy Buzek, który urażony tym opuścił koncert. Po zajściu Krzysztof Skiba tłumaczył swoje zachowanie na różne sposoby, zmieniając argumentację. Za to właśnie, a nie za samo obnażenie otrzymał antywyróżnienie Czarnego Machinera od czasopisma Machina[14].

W czerwcu 2010 ukazał się kontrowersyjny singiel zespołu Big Cyc pod tytułem Warto rozmawiać w którym muzycy zarzucają Janowi Pospieszalskiemu wspieranie tzw. Moherowych Beretów i Ojca Rydzyka. Tydzień po ukazaniu się piosenki w internecie Krzysztof Skiba na swoim blogu zarzucił mu także bycie konformistą za czasów PRL mówiąc iż Był dla komunistycznej propagandy „pożytecznym idiotą”[15].

Przypisy

  1. skiba.bloog.pl
  2. Skiba - jarociński kombatant. dziennikbaltycki.pl, 5 listopada 2010. [dostęp 5 listopada 2010].
  3. Konjo i Skiba nagrodzeni przez IPN za walkę z komuną. Jestem szczęśliwy, że ta chwila nadeszła
  4. Narodowe Centrum Kultury; Artyści, wariaci, anarchiści
  5. Izabel – zespołu Big Cyc (dostęp 14 marca 2009)
  6. Marcinkiewicz to naczelny playboy III RP (dostęp 14 marca 2009)
  7. Barbara Klimiuk „Felietonistyka Krzysztofa Skiby w tygodniku Wprost”. Praca magisterska obroniona na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu im Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie (2007)
  8. Ewelina Ostojak Aluzja i gry językowe w tytułach felietonów Krzysztofa Skiby. Praca magisterska obroniona w Zakładzie Współczesnego Języka Polskiego i Onomastyki na Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu ( 2007)
  9. Natalia Waśko „Felietony Krzysztofa Skiby jako źródło frazeologii”. Praca magisterska obroniona w Instytucie Polonistyki Akademii Pomorskiej w Słupsku (2007)
  10. WPROST24 - portal informacyjny. Najświeższe wiadomości, najciekawsze komentarze i opinie. Blogi najlepszych publicystów
  11. Robert Leszczyński, Krzysztof Skiba i Tomasz Jacyków w reklamie 'Wprost Light' (foto)
  12. Wszyscy proletariusze badacie piękni. Pomarańczowa Alternatywa w dokumentach aparatu represji 1987–1989. Wybór wstęp i opracowanie Joanna Dardzińska, Krzysztof Dolata. Wydawnictwo IPN Wrocław 2011
  13. Żywoty mężów pomarańczowych. Waldemar Fydrych. Wydawnictwo Fundacja Pomarańczowa Alternatywa. Warszawa 2010
  14. Pupa w cenie biletu (pol.). W: kobieta.wp.pl [on-line]. [dostęp 2012-04-03].
  15. Na podstawie oficjalnego bloga Krzysztofa Skiby: PiS Ronaldo; skiba.bloog.pl

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Skibą w mur (Poznań: Zysk i s-ka, 2005; ISBN 83-7298-865-X)
  • Opowiadania podwodne (Poznań: Zysk i s-ka, 2009; ISBN 978-83-7506-350-9)
  • Artyści wariaci, anarchiści – opowieść o gdańskiej alternatywie (autorzy: Krzysztof Skiba, Paweł Konnak i Jarosław Janiszewski; Narodowe Centrum Kultury, 2010 i 2011; ISBN 978-83-61587-43-9)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]