Krzysztof Stanowski

Krzysztof Stanowski
23 kwietnia 2009 (w czasie Konferencji "Otwarta Edukacja")
Data urodzenia	12 kwietnia 1959
Miejsce urodzenia	Lublin
Stopień harcerski	Harcerz Rzeczypospolitej
Stopień instruktorski	Harcmistrz
Data Przyrzeczenia Harcerskiego	maj 1973
Organizacja harcerska	ZHP, ZHR
Naczelnik Harcerzy ZHR
Okres sprawowania	od 2 kwietnia 1989 do 30 listopada 1990
Następca	Tomasz Maracewicz

Krzysztof Stanowski (ur. 12 kwietnia 1959 w Lublinie) – polski harcmistrz, w latach 1989-1990 pierwszy Naczelnik Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, w latach 2007–2010 podsekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej, od 2010 do 2012 podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Syn Adama Stanowskiego.

Życiorys

Ukończył studia z zakresu historii na Wydziale Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Z harcerstwem związał się w połowie lat 70. Działał jako drużynowy w Szczepie Drużyn ZHP Nieprzetartego Szlaku "Zawisza" w Lublinie. Był współtwórcą i członkiem władz Niezależnego Ruchu Harcerskiego. W okresie stanu wojennego zasiadał w Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej w Regionie Środkowo-Wschodnim NSZZ "Solidarność", był redaktorem Niezależnego Wydawnictwa Harcerskiego oraz pisma "Bratnie Słowo". Od października 1988 przewodniczył Komisji Porozumiewawczej Niezależnych Środowisk i Organizacji Harcerskich. Pełnił funkcję pierwszego Naczelnika, a następnie Sekretarza Generalnego ZHR.

Od 1989 związany z Fundacją "Edukacja dla Demokracji", od 2001 do listopada 2007 zajmował stanowisko jej prezesa. Jest autorem programów szkoleniowych i publikacji poświęconych edukacji obywatelskiej i pracy organizacji pozarządowych. Prowadził kilkaset warsztatów i seminariów na terenie Polski oraz Europy Wschodniej, Zakaukazia i Azji Centralnej. Współtworzył Grupę "Zagranica", porozumienie polskich organizacji pozarządowych działających poza granicami kraju. Był inicjatorem i współtwórcą Education for Democracy International Network, międzynarodowej sieci niezależnych organizacji obywatelskich działających w sferze edukacji obywatelskiej w krajach Europy Wschodniej i Azji Centralnej. Do listopada 2007 był wiceprzewodniczącym Steering Committe World Movement for Democracy.

26 listopada 2007 został powołany na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej. Odwołany 9 kwietnia 2010.

15 września 2010 został powołany przez premiera Donalda Tuska na stanowisko Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, przejmując obowiązki Pawła Wojciechowskiego, odpowiedzialnego w MSZ m.in. za współpracę rozwojową. 12 stycznia 2012 został odwołany z tego stanowiska.

Odznaczenia i wyróżnienia

Wyróżniony nagrodą POL-CUL Foundation (dwukrotnie) oraz tytułem Zasłużonego Nauczyciela Republiki Mongolii, odznaczony mongolskim Medalem Wolności, a 3 maja 2006 Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Wybrane publikacje

• Podstawy procedury parlamentarnej (dla organizacji pozarządowych), 1996 (w językach polskim, rosyjskim, białoruskim, mongolskim, ukraińskim, azerskim)
• Organizujemy Zjazd (poradnik dla organizacji pozarządowych), 1996 (w językach polskim, rosyjskim, ukraińskim, białoruskim, mongolskim)
• Struktura organizacji demokratycznych, 1993 (w języku polskim, białoruskim, azerskim, mongolskim)
• Samorządy uczniowskie. Poradnik dla praktyków (red.), 1996 (w językach polskim, białoruskim, rosyjskim, ukraińskim, mongolskim)
• Education for Democracy Foundation (z Andrzejem Janowskim w: Tolerancje Matters. International Educational Approaches, Bartelsmann Foundation Publisher), 2003
• Wieża Babel czyli jak dogadać się z uczestnikami warsztatu (w: The Power of Language. An activity guide for facilitators), 2001
• Teaching Democracy in Post Comunist Conuntries (w: Journal of Democracy), 1998

Źródła

• Nota biograficzna na stronie MSZ