Krzysztof Zamenhof-Zaleski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krzysztof Zamenhof-Zaleski podczas Światowego Kongresu Esperanto w Rotterdamie, 2007
Krzysztof Zamenhof-Zaleski podczas Światowego Kongresu Esperanto w Rotterdamie, 2007

Ludwik Krzysztof Zamenhof-Zaleski, fr. Louis-Christophe Zaleski-Zamenhof (ur. 23 stycznia 1925 w Warszawie) – polski inżynier-konstruktor, esperantysta, wnuk Ludwika Zamenhofa.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Warszawie jako syn Adama Zamenhofa (1888–1940) i Wandy z domu Frenkel (1893–1954). Podczas II wojny światowej wraz z najbliższą rodziną został przesiedlony do getta warszawskiego. W sierpniu 1942 udało mu się wydostać z Umschlagplatzu, skąd wywieziono go jako nieżywego. W opuszczeniu getta pomógł jemu i jego matce ksiądz i działacz endecki Marceli Godlewski. Po aryjskiej stronie ukrywali się pod przybranym nazwiskiem Zaleski[1] u Włodzimierza Janczewskiego. Po zakończeniu wojny ukończył Politechnikę Warszawską, gdzie później pracował[2].

W latach 60. XX wieku wyemigrował do Francji.

Jest emerytowanym profesorem politechniki w Mediolanie oraz Wyższej Szkoły Architektury w Paryżu. Zaprojektował m.in. stadion olimpijski w Montrealu i krzyż-pomnik generała Charles'a de Gaulle'a. Ma na swoim koncie ponad sto publikacji naukowych w języku polskim, francuskim, angielskim i esperanto. Z jego inicjatywy ustanowiono Medal Tolerancji, który w 1999 wręczył Janowi Pawłowi II[2].

Z jego inicjatywy w 2009 w Białymstoku został zorganizowany Światowy Kongres Esperanto[2].

Od 2007 Honorowy Obywatel Białegostoku[2].

Przypisy

  1. Jan Jagielski: Przewodnik po cmentarzu żydowskim w Warszawie przy ul. Okopowej 49/51. Z. 1, Kwatery przy Alei Głównej. Warszawa: Towarzystwo Opieki nad Zabytkami. Społeczny Komitet Opieki nad Cmentarzami i Zabytkami Kultury Żydowskiej w Polsce, 1996, s. 22-23. ISBN 83-90-66296-5.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Andrzej Kłopotowski: Zamenhof wraca do Białegostoku. gazeta.pl, 17.12.2007. [dostęp 23 lipca 2009].