Ksenonowa lampa łukowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ksenonowa lampa łukowa stosowana w projektorach IMAX

Ksenonowa lampa łukowa – lampa, w której światło powstaje dzięki wyładowaniu elektrycznemu pomiędzy wolframowymi elektrodami umieszczonymi w szklanej bańce wypełnionej ksenonem. Charakteryzuje się białym światłem zbliżonym do światła słonecznego i wysokim wskaźnikiem oddawania barw. Ksenonowe lampy łukowe posiadają dużą moc, od 1 do 15 kW. Kolby ksenonowe wykorzystuje się w praktycznie każdym współczesnym kinowym projektorze filmowym.

Budowa i zasada działania[edytuj | edytuj kod]

Ksenonowa lampa łukowa, to bańka szklana z zatopionymi elektrodami wolframowymi, wypełniona ksenonem o ciśnieniu średnio ok. 8 atm (jednak zdarzają się lampy, w których gaz znajduje się pod ciśnieniem nawet 30 atm). W czasie pracy lampy ciśnienie wzrasta prawie czterokrotnie. Zapłon następuje poprzez podanie impulsu wysokiego napięcia (ok. 30 kV), który jonizuje gaz i powoduje powstanie łuku pomiędzy elektrodami. Napięcie pracy dla typowej lampy o mocy 1600 W to 25 V prądu stałego, natężenie prądu wynosi 64 A.

Lampy UCD[edytuj | edytuj kod]

W ostatnich latach popularność zdobywają lampy ksenonowe typu UCD (ang. Ultra Constant Discharge). Ze względu na barwę ich światła, która zbliżona jest do światła dziennego i energooszczędność zaczęto stosować je w lampach ulicznych, strumieniowych, punktowych i biurowych. Lampy ksenonowe UCD sterowane są przez elektroniczny sterownik zwany „balastem”, który zapewnia poprawę stabilności świecenia bez efektu migotania oraz zapewnia ich szybki (natychmiastowy) start. Lampy UCD nowych technologii już przy niewielkiej mocy (od 40 W) uzyskują wskaźnik Ra na poziomie powyżej 90 i sprawność 100–120 lm/W. Oznacza to, że są one bardzo wydajnym oświetleniem. Ich energooszczędność pozwala na zastosowanie żarników o mocy 60 W, co odpowiada mocy 20–150 W w przypadku np. lamp sodowych lub metalohalogenkowych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]