Książę Chaosu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Książę Chaosu (ang. Prince of Chaos) – dziesiąta i ostatnia (nie licząc krótkich opowiadań) część cyklu fantasy Kroniki Amberu (The Chronicles of Amber) Rogera Zelaznego. Jest to zarazem piąta część drugiej części cyklu, tzw. "Kronik Merlina".

Wydanie angielskie (ISBN 0688087272) opublikowano w USA w listopadzie 1991 przez wydawnictwo William Morrow and Company. Okładkę zaprojektowała Linda Burr. Wydanie liczy 225 stron.

Pierwsze polskie wydanie ukazało się w 1995 r. nakładem wydawnictwa "Iskry" (Warszawa, ISBN 83-207-1491-5), w tłumaczeniu Piotra W. Cholewy, ilustrację na okładce wykonał Janusz Gutkowski, redaktorem była Małgorzata Pogoda, a redaktorem technicznym Elżbieta Kozak.

W roku 2005 książkę wydał Zysk i Spółka (ISBN: 83-7298-019-5, stron: 220 Format: 125/183, oprawa: broszura).

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Merlin uczestniczy w koronacji swego przyjaciela Luke'a na króla Kashfy. Wkrótce jednak zastaje wezwany do Dworców Chaosu na pogrzeb władcy Chaosu Swayvilla. W Dworcach spotyka szereg swych dawnych przyjaciół z dzieciństwa. Spotyka też swego brata przyrodniego Jurta, który nieoczekiwanie postanawia zakończyć dotychczasowy konflikt. Okazuję się przy tym, że matka Merlina Dara i jego przybrany brat Mandor ukuli intrygę mającą na celu uczynienie Merlina królem, przy zachowaniu pełnej kontroli nad jego postępowaniem. Merlin zmuszony jest stoczyć walkę z matką i bratem. W walce pomaga mu skonstruowany przez niego superkomputer Ghostwheel, Mandorowi i Darze pomaga Logrus, który jednak uznaje przewagę Merlina. Merlin zostaje królem Chaosu.

Ostatnia część cyklu wyjaśnia też zagadkę Corwina, ojca Merlina który w tajemniczy sposób zniknął krótko po Wojnie Skazy Wzorca. Okazuje się, że był on uwięziony w Dworcach Chaosu. Merlin odnalazł i uwolnił ojca.

Tom ten swym charakterem odbiega nieco od innych części cyklu. Akcja toczy się głównie w Dworcach Chaosu (w poprzednich tomach główne miejsca akcji to Amber i Cień Ziemia). Występuje też wiele postaci demonicznych, które jednak zazwyczaj budzą sympatię zamiast lęku.