Książka telefoniczna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Książka telefoniczna – spis właścicieli telefonów wraz z numerami telefonów, posortowany zazwyczaj alfabetycznie albo tematycznie.
Pierwszą książkę telefoniczną opublikowała kompania telefoniczna okręgu New Haven w Stanach Zjednoczonych w 1878 r. Był to spis 50 nazwisk bez numerów telefonów, uporządkowanych według 4 kategorii: mieszkańcy, zawody, służby miejskie oraz różne. Numery telefonów jeszcze wtedy nie istniały. Do osoby na liście dzwoniło się poprzez podniesienie słuchawki telefonu i poproszenie operatora o połączenie z wybraną osobą znajdującą się w spisie.
