Księga Mormona (część Księgi Mormona)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
KsiegaMormona.png
Księgi w Księdze Mormona

Księga Mormona [Morm] – jest częścią Księgi Mormona należącej do kanonu ksiąg świętych, Świętych w Dniach Ostatnich. W Księdze Mormona została umieszczona między Czwartym Nefim, a Księgą Etera. W jej skład wchodzi 9 rozdziałów.

Podział Księgi[edytuj | edytuj kod]

  1. Pierwszy rozdział opisuje wojnę między Nefitami, a Lamanitami. Tam też jest mowa o Trzech uczniach Pańskich pochodzących z rodu Nefitów którzy mieli stać się nieśmiertelnymi. Rozdział ten opisuje również powszechny upadek moralności.
  2. W drugim rozdziale Mormon dowodzi armią Nefitów i zawiera układ z Lamanitami
  3. W trzecim rozdziale Mormon nawołuje Nefitów do nawrócenia. Mormon stara się nawrócić 12 pokoleń Izraela na chrześcijaństwo.
  4. W rozdziałach 4 – 5 trwają nadal walki Nefitów z Lamanitami.
  5. W rozdziale 6 Mormon ukrywa kroniki na wzgórzu Kumorah.
  6. W 7 rozdziale Mormon stara się dalej nawrócić Nefitów do czytania Biblii
  7. Rozdział 8 zapowiada, że Kroniki Nefitów zostaną ludziom ujawnione w przyszłych czasach.
  8. W ostatnim rozdziale Mormon dalej nawraca Nefitów.

Czas wydarzeń[edytuj | edytuj kod]

Zdaniem mormonów czas wydarzeń jaki został przedstawiony w Księdze Mormona ma miejsce między 306 rokiem p.n.e. a 421 rokiem n.e.

Różnice między Biblią a proroctwami Mormona[edytuj | edytuj kod]

Mormon wpada w patrypasjanizm pisząc, że Jezus Chrystus był jednocześnie Ojcem i Synem[1]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Księga Mormona 9:12