Księga Powtórzonego Prawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Księga Powtórzonego Prawa [Pwt], Piąta Księga Mojżeszowa [5 Mojż] zamyka Torę, jest piątą księgą Starego Testamentu i Biblii. Nazwa księgi w języku hebrajskim to Dwarim דברים, czyli "słowa", od pierwszego jej wyrazu, w grece (Septuaginta - Δευτερονόμιον) i łacinie (Wulgata) - Deuteronomium, co oznacza "powtórzone prawo". Zawiera sporo nawiązań do poprzednich czterech ksiąg, w tym np. powtórzenie Dekalogu i innych przepisów. W księdze tej umieszczony jest również hymn Mojżesza.

Autorem Księgi Powtórzonego Prawa jest według tradycji sam Mojżesz. Jednak jej język oraz fakt, że nie stanowi ona w pełni logicznego ciągu Księgi Liczb sugerują, że powstała dużo później, niż poprzednie. Jej powstanie łączone jest z reformą Jozjasza (zob. teoria źródeł).

Księga Powtórzonego Prawa kończy się śmiercią Mojżesza i wkroczeniem Izraelitów do Ziemi Obiecanej. Dalsze wydarzenia opisuje Księga Jozuego.

Treść Księgi Powtórzonego Prawa [edytuj]

Linki zewnętrzne [edytuj]