Księstwo żagańskie
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Księstwo żagańskie | |||||
|
|||||
|
|||||
| Stolica | Żagań | ||||
| Zależne od | Królestwo Czech I Rzesza Królestwo Prus II Rzesza Republika Weimarska III Rzesza |
||||
| Pierwszy władca | Przemko 1274/1278 |
||||
| Włączenie do III Rzeszy | 1935 | ||||
 |
|||||
|
księstwo żagańskie |
|||||
Księstwo żagańskie – księstwo obejmujące, zachodni obszar księstwa głogowskiego, z którego zostało wydzielone w 1278 roku[1]. Siedzibą książęcą było miasto Żagań. W skład wchodziły także Nowogród Bobrzański i Przewóz.
W 1472 Jan II Szalony sprzedał księstwo książętom saskim Ernestowi i Albrechtowi.
Spis treści |
Książęta [edytuj]
Piastowie głogowsko-żagańscy [edytuj]
- 1397-1401 — Ruprecht I legnicki (szwagier Henryka VIII, regent w Głogowie i Żaganiu)
- 1401-1439 — Jan I (syn Henryka VIII i Katarzyny, od 1401 formalne współrządy z braćmi w Szprotawie, Przemkowie, Sulechowie, połowie Głogowa, Ścinawy i Bytomia Odrzańskiego, od 1403 dodatkowo w Żaganiu, Krośnie i Świebodzinie, od 1412/13 w wyniku podziału książę żagański, od 1413 w Przewozie
- 1439-1463 — Scholastyka Saska (żona Jana I, początkowo na wygnaniu a od 1439 oprawa wdowia na Nowogrodzie Bobrzańskim)
- 1439-1472 — Baltazar (syn Jana I i Scholastyki, od 1439 współrządy z braćmi, od 1449 książę żagański wraz z Rudolfem, od 1454 samodzielnie, 1461-1467 na wygnaniu, usunięty, zm. 1472)
- 1439-1454 — Rudolf (brat, od 1439 współrządy z braćmi, od 1449 razem z Baltazarem książę żagański, zm. 1454)
- 1439-1472 — Wacław (brat, od 1439 współrządy z braćmi, od 1449 z Janem II książę na Przewozie, od 1454 z powodu choroby psychicznej pod kuratelą brata Jana II, 1476 zrzekł się praw do Głogowa, zm. 1488)
- 1439-1472 — Jan II Szalony (brat, do 1449 pod opieką braci, od 1449 z Wacławem, książę na Przewozie (faktyczne rządy), od 1461 w Nowogrodzie Bobrzańskim, 1461-1467 i 1472 w Żaganiu, abdykował, 1476-1488 książę na Głogowie, Kożuchowie i Szprotawie, usunięty, ok.1497-1504 w Wołowie)
od 1472 — księstwo żagańskie wraz z Przewozem, sprzedane przez Jana II, pod rządami Wettynów (jako lenników czeskich).
w 1553 — ponownie wydzielono księstwo żagańskie
Promnitzowie [edytuj]
- 1558-1562 — Baltazar von Promnitz, biskup wrocławski
- 1562-1597 — Zygfryd von Promnitz
- 1597-1601 — Anzelm von Promnitz
W latach 1601-1627 — część Austrii
W latach 1634-1646 — część Austrii
Lobkowicze [edytuj]
- 1646-1677 — Wacław Franciszek Euzebiusz von Lobkowitz
- 1677-1715 — Ferdynand August Leopold von Lobkowitz
- 1715-1734 — Filip Hiacynt von Lobkowitz
- 1734-1739 — Wacław Ferdynand Karol von Lobkowitz
- 1734-1784 — Ferdynand Filip Józef von Lobkowitz
- 1784-1785 — Józef Franciszek Maksymilian von Lobkowitz
Bironowie [edytuj]
Talleyrand-Périgord [edytuj]
- 1845-1861 — Dorota de Talleyrand-Périgord
- 1861-1898 — Ludwik Napoleon de Talleyrand-Périgord
- 1898-1906 — Boson I de Talleyrand-Périgord
- 1906-1910 — Hélie de Talleyrand-Périgord
- 1910-1929 — Howard Maurice de Talleyrand-Périgord
- 1929-1935 — Boson II de Talleyrand-Périgord Valencay
w 1935 — władze III Rzeszy skonfiskowały księstwo.
Przypisy
- ↑ Piastowie. Leksykon biograficzny, Kraków 1999, s. 624.
