Księstwo Estonii (1219-1346)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hertugdømmet Estland
Ducatus Estonie

Księstwo Estonii
(Duńska Estonia)
Estończycy 1219-1346 Prusy Zakonne
Utworzenie 1219
Likwidacja 1346
Religia dominująca katolicyzm
Mapa

     Księstwo Estonii

Księstwo Estonii (Duńska Estonia) – północna część Estonii należąca do Danii w latach 1236-1346, powstała po krucjacie liwońskiej.

W 1346 r. król Danii Waldemar IV Odnowiciel sprzedał księstwo wielkiemu mistrzowi krzyżackiemu Henrykowi Dusmerowi za 19 tys. kolońskich srebrnych marek. W 1347 r. władzę nad tym terytorium objął zakon kawalerów mieczowych, inflancka gałąź Krzyżaków[1].

Po walkach w XIV wieku z arcybiskupem ryskim zakon zyskał pozycję hegemona w Inflantach, stracił ją na rzecz Rzeczypospolitej po przegranej wielkiej wojnie.

Zarządcy duńskiej Estonii[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jan Lewandowski: Historia Estonii. Wrocław: Ossolineum, 2002, s. 48. ISBN 8304045281.