Księstwo Sabaudii-Piemontu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Flaga Księstwa Sabaudii
Księstwo Sabaudii-Piemontu w czasie wojny o sukcesje hiszpańską
Księstwo Sabaudii-Piemontu XVI-XVIII w.
pałac książąt sabaudzkich w Chambéry

Księstwo Sabaudii-Piemontu (Principato di Savoia) – samodzielne księstwo istniejące od roku 1416 do Zjednoczenia Włoch w XIX wieku. Państwem rządziła tzw. Dynastia sabaudzka (principi di Savoia). Na terytorium państwa od 1416 roku składały się prowincja Sabaudia (stolica – Nicea, dziś część Francji) i włoska prowincja Piemont ze stolicą w Turynie. Od 1743 do 1860 roku Księstwo stanowiło część składową Królestwa Sardynii.

XV-XVII wiek[edytuj | edytuj kod]

W 1416 roku król Niemiec Zygmunt Luksemburski uczynił władców sabaudzkich suwerennymi władcami. Pierwszym suwerennym księciem był Amadeusz VIII (antypapież Feliks V). Od końca XVI wieku księstwo prowadziło coraz śmielej swą politykę zagraniczną. W XVII wieku sąsiadująca z nim Republika Genui dwukrotnie uniknęła podboju bądź dominacji ze strony Turynu.

XVIII wiek[edytuj | edytuj kod]

Gdy rozpoczęła się wojna o sukcesję hiszpańską (1700-1714), Księstwo Sabaudii-Piemontu początkowo poparło Francuzów, lecz w 1703 zdradziło Francję. Ludwik XIV wydał więc rozkaz ataku na Księstwo i opanował je. W latach 1704-1705 państwo sabaudzko-piemonckie znalazło się pod okupacją francuską.

W latach 1713-1720 Księstwo Sabaudii-Piemontu stanowiło jedno państwo z Królestwem Sycylii, połączone osobą władcy (Wiktor Amadeusz II). W roku 1720 Wiktor Amadeusz II odstąpił Austrii Sycylię w zamian za Sardynię. Po wymianie Sycylii na Sardynię, władcy z dynastii sabaudzkiej przyjęli tytuł królów Sardynii.

Wiktor Amadeusz przeprowadził reformy wewnętrzne (m.in. w 1717 utworzył radę państwa, w latach 1723-1729 zmienił przepisy prawne). Abdykował w 1730. Rządy wówczas przejął Karol Emanuel III.

W 1743 Królestwo Sardynii zostało połączone z Piemontem w państwo o tej samej nazwie: Królestwo Sardynii.

 Osobny artykuł: Królestwo Sardynii.

XIX wiek[edytuj | edytuj kod]

Na początku XIX wieku Królestwo Sardynii obejmowało Księstwo Sabaudii-Piemontu, Ligurię i Sardynię stanowiąc jedno z najsilniejszych i najzamożniejszych państw na Półwyspie Apenińskim, w latach 60. XIX wieku rozpoczęło proces zjednoczenia Włoch (Risorgimento). Sama Sabaudia na mocy porozumienia z Plombières (1858 r.), popartego referendum wśród miejscowej ludności, została w 1860 r. włączona do Francji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Alessandro Barbero, Il Ducato di Savoia, Amministrazione e corte di uno Stato franco-italiano, Roma-Bari 2002, ISBN 88-420-6708-3
  • Enrico Ricchiardi. Stemmi e Bandiere del Piemonte. Torino, Paravia, 1996.
  • Giuseppe Colli. Storia di Torino. 2002, Torino, editrice il Punto.
  • Luigi Cibrario. Storia di Torino. 1846, Torino.
  • Guido Amoretti. Il ducato di Savoia dal 1559 al 1713. Torino, Daniela Piazza Editore, 1984.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]