Księstwo Serbii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Кнежевина Србија
Kneževina Srbija
Imperium osmańskie
Despocja Serbska
1815-1882 Królestwo Serbii
Flaga Serbii
Godło Serbii
Flaga Serbii Godło Serbii
Hymn: Боже правде
(Sprawiedliwy Boże)
Położenie Serbii
Język urzędowy serbski
Stolica Belgrad, Kragujevac
Ustrój polityczny monarchia
Data powstania 1815
Data likwidacji 6 marca 1882
Strefa czasowa UTC +1 (zima)
UTC +2 (lato)
Mapa Serbii
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Księstwo Serbskie (Кнежевина Србија / Kneževina Srbija) – to kraj powstały na Bałkanach w XIX wieku, w wyniku pierwszego powstania serbskiego i drugiego powstania serbskiego między 1804 a 1815 rokiem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Serbia utraciła niepodległość pod koniec XIV wieku[1]. Pomimo poważnego zagrożenia i możliwości zemsty ze strony władz osmańskich jako pierwszy Karađorđe (Jerzy Czarny), a po nim również Miloš I Obrenović - przywódcy rewolucyjni - dążyli do osiągnięcia swojego celu, jakim było wyswobodzenie Serbii.

Pod wodzą Jerzego Czarnego w latach 1804-1813 miało miejsce pierwsze, nieudane powstanie Serbów przeciwko Turkom. W 1814 miało miejsce powstanie pod dowództwem Miloša I Obrenovića, które zakończyło się korzystnie dla Serbów, m.in. utworzeniem w 1815 Księstwa Serbii. W 1817 został zamordowany w Serbii Jerzy Czarny[2].

Ostatecznie władze tureckie zgodziły się na secesję Serbów, którzy w 1815 utworzyli Księstwo Serbii z Milošem I Obrenovićem posiadającym dziedziczny tytuł księcia[3]. W 1830 Serbia uzyskała autonomię w ramach imperium osmańskiego, od 1883 była monarchią dziedziczną[1]. Księstwo przetrwało do 1882, kiedy to proklamowano Królestwo Serbii, po zagwarantowaniu Serbom niepodległości na kongresie berlińskim w 1878. W 1882 koronował się książę Serbii Milan I Obrenowić[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Jan Palmowski Słownik najnowszej historii świata 1900-2007, wydanie polskie 2008, tom 5., str. 81-82
  2. Georges Duby Atlas historii świata, wydanie polskie 2010, str. 209
  3. 3,0 3,1 Andrzej Chwalba Historia powszechna. Wiek XIX, wyd. 2009 r., str. 403