Kubanik większy
| Kubanik większy | |
| Tiaris olivaceus[1] | |
| (Linnaeus, 1766) | |
Samiec kubanika większego |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | śpiewające |
| Rodzina | tanagry |
| Rodzaj | Tiaris |
| Gatunek | Kubanik większy |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Kubanik większy (Tiaris olivaceus) – gatunek ptaka z rodziny Thraupidae z rodzaju Tiaris. Występuje w Ameryce Środkowej.
Spis treści |
Systematyka [edytuj]
Pierwszy raz gatunek został opisany przez Karola Linneusza w 1766 roku. Ptak ten należy do rzędu wróblowych i jest blisko spokrewniony z Ziębami Darwina. Pierwotnie uznano go za jednego z amerykańskich wróbli i zakwalifikowano do trznadli. Zarejestrowano 5 podgatunków:
- Tiaris olivaceus bryanti
- Tiaris olivaceus intermedicus
- Tiaris olivaceus olivaceus
- Tiaris olivaceus pusillus
- Tiaris olivaceus ravidus
Charakterystyka [edytuj]
Jest to niewielki ptak o długości od 10 cm do 10,7 cm, oraz wadze w granicach 8-10 gramów, w zależności od podgatunku. Dorosły samiec ma oliwkowo-zielony grzbiet, czarną pierś i policzki z żółto-pomarańczową linią nad oczami i żółtym gardłem. Brzuch, i spodnia część ciała jest oliwkowo-szara. Dziób oraz oczy czarne, nogi szare. Samica jest nieco mniejsza i mniej okazała kolorystycznie od samca. Grzbiet jest ciemnooliwkowy, brzuch szarawy, czasami występują czarne pasma na piersi. Żółte zabarwienie głowy jest słabsze i ciemniejsze niż u samca, a czasami całkowicie go brak. Młode osobniki są podobne do dorosłych samic, tylko ciemniejsze. Młode samce osiągają właściwe upierzenie w pierwszym roku życia. Wydaje serie wysokich, krótkich, ale melodyjnych ćwierkań, które są słyszalne jedynie z małych odległości.
Występowanie [edytuj]
Gatunek ten zamieszkuje głównie niziny i podnóża gór, do wysokości 2300 m.n.pm. Jest obserwowany na pół-otwartych terenach, takich jak pobocza dróg, pastwiska, pola, ogrody i niskie zarośla. Unika suchych terenów trawiastych i innych miejsc o rzadkiej i niskiej roślinności.
Granicę występowania na północy wyznaczają stany San Luis Potosi i Tamaulipas w północnym Meksyku. Obserwowany jest w Ameryce Środkowej i na Karaibach. Na południu wystepuje w północno-zachodniej Wenezueli i w północnym Ekwadorze. Introdukowany na Hawajach.
Pożywienie [edytuj]
Żeruje głównie na ziemi, gdzie poszukuje nasion, jagód, a czasami małych owadów.
Tryb życia [edytuj]
Jest ptakiem żyjącym zazwyczaj w luźnych koloniach, które tworzy z innymi gatunkami z rodziny Thraupidae, o podobnym trybie życia. Dorosłe samce mogą zbierać się i wspólnie żerować oraz śpiewać.
Rozród [edytuj]
Okres lęgowy wypada w miesiącach letnich, ale ptaki te mogą gnieździć się przez cały rok, z wyjątkiem okresu od lutego do kwietnia. Gatunek ten tworzy luźne kolonie lęgowe.
W okresie godowym samce przysiadają się na niewielką odległość do samicy, trzepoczą skrzydłami i śpiewają. Samice budują z traw i źdźbeł zbóż okrągłe gniazda. Są one położone na niewielkiej (30 cm) wysokości nad gruntem. Czasami w zaroślach gniazda są na wysokości około 1,5 m. Samica składa dwa do trzech, rzadziej czterech jaj, pokrytych brązowymi kropkami. Są one wysiadywane przez 12-14 dni.
Status, zagrożenie i ochrona [edytuj]
W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych od roku 2004 gatunek ten jest klasyfikowany jako niższego ryzyka. Ma bardzo rozległy zasięg występowania, populacja jest trudna do oszacowania, ale wynosi ponad 500 000 osobników i stale się zwiększa. Obszar wystepowania zwiększa się dzięki intensywnemu karczowaniu lasów i powstawaniu nowych terenów otwartych.
Linki zewnętrzne [edytuj]
http://maps.iucnredlist.org/map.html?id=106009574 - mapa zasięgu występowania gatunku.
Przypisy
- ↑ Tiaris olivaceus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Tiaris olivaceus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)