Kubanik większy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kubanik większy
Tiaris olivaceus[1]
(Linnaeus, 1766)
Samiec kubanika większego
Samiec kubanika większego
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina tanagry
Rodzaj Tiaris
Gatunek kubanik większy
Synonimy
  • Emberiza olivacea Linnaeus, 1766
Podgatunki
  • T. o. pusillus Swainson, 1827
  • T. o. intermedius (Ridgway, 1885)
  • T. o. ravidus Wetmore, 1957
  • T. o. olivaceus (Linnaeus, 1766)
  • T. o. bryanti (Ridgway, 1898)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kubanik większy (Tiaris olivaceus) – gatunek ptaka z rodziny tanagr (Thraupidae). Występuje w Ameryce Środkowej.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy raz gatunek został opisany przez Karola Linneusza w 1766 roku. Ptak ten należy do rzędu wróblowych i jest blisko spokrewniony z Ziębami Darwina. Pierwotnie uznano go za jednego z amerykańskich wróbli i zakwalifikowano do trznadli. Wyróżniono pięć podgatunków T. olivaceus[3][4][5]:

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Samica

Jest to niewielki ptak o długości od 10 cm do 10,7 cm, oraz wadze w granicach 8-10 gramów, w zależności od podgatunku. Dorosły samiec ma oliwkowo-zielony grzbiet, czarną pierś i policzki z żółto-pomarańczową linią nad oczami i żółtym gardłem. Brzuch, i spodnia część ciała jest oliwkowo-szara. Dziób oraz oczy czarne, nogi szare. Samica jest nieco mniejsza i mniej okazała kolorystycznie od samca. Grzbiet jest ciemnooliwkowy, brzuch szarawy, czasami występują czarne pasma na piersi. Żółte zabarwienie głowy jest słabsze i ciemniejsze niż u samca, a czasami całkowicie go brak. Młode osobniki są podobne do dorosłych samic, tylko ciemniejsze. Młode samce osiągają właściwe upierzenie w pierwszym roku życia. Wydaje serie wysokich, krótkich, ale melodyjnych ćwierkań, które są słyszalne jedynie z małych odległości.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Samica

Gatunek ten zamieszkuje głównie niziny i podnóża gór, do wysokości 2300 m.n.pm. Jest obserwowany na pół-otwartych terenach, takich jak pobocza dróg, pastwiska, pola, ogrody i niskie zarośla. Unika suchych terenów trawiastych i innych miejsc o rzadkiej i niskiej roślinności.

Granicę występowania na północy wyznaczają stany San Luis Potosí i Tamaulipas w północnym Meksyku. Obserwowany jest w Ameryce Środkowej i na Karaibach. Na południu występuje w północno-zachodniej Wenezueli i w północnym Ekwadorze. Introdukowany na Hawajach.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Żeruje głównie na ziemi, gdzie poszukuje nasion, jagód, a czasami małych owadów.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Jest ptakiem żyjącym zazwyczaj w luźnych koloniach, które tworzy z innymi gatunkami z rodziny tanagr, o podobnym trybie życia. Dorosłe samce mogą zbierać się i wspólnie żerować oraz śpiewać.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Okres lęgowy wypada w miesiącach letnich, ale ptaki te mogą gnieździć się przez cały rok, z wyjątkiem okresu od lutego do kwietnia. Gatunek ten tworzy luźne kolonie lęgowe.

W okresie godowym samce przysiadają się na niewielką odległość do samicy, trzepoczą skrzydłami i śpiewają. Samice budują z traw i źdźbeł zbóż okrągłe gniazda. Są one położone na niewielkiej (30 cm) wysokości nad gruntem. Czasami w zaroślach gniazda są na wysokości około 1,5 m. Samica składa dwa do trzech, rzadziej czterech jaj, pokrytych brązowymi kropkami. Są one wysiadywane przez 12-14 dni.

Status, zagrożenie i ochrona[edytuj | edytuj kod]

W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych od roku 2004 gatunek ten jest klasyfikowany jako niższego ryzyka. Ma bardzo rozległy zasięg występowania, populacja jest trudna do oszacowania, ale wynosi ponad 500 000 osobników i stale się zwiększa. Obszar występowania zwiększa się dzięki intensywnemu karczowaniu lasów i powstawaniu nowych terenów otwartych.

Przypisy

  1. Tiaris olivaceus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Tiaris olivaceus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Frank Gill, David Donsker: Family Thraupidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.3. [dostęp 2013-07-07].
  4. Yellow-faced Grassquit (Tiaris olivaceus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-07-07].
  5. Nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Thraupidae Cabanis, 1847 - tanagry - Tanagers and allies. W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2013-07-07].